Dioxano
| Dioxano | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C4H8O2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Mota | dioxane (en) |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 1,03 g/cm³ (20 ℃) |
| Errefrakzio indiziea | 1,42241 |
| Momentu dipolarra | 0 D |
| Fusio-puntua | 12 ℃ 12 ℃ 11,8 ℃ |
| Irakite-puntua | 101 ℃ (760 Torr) 101,5 ℃ (101,325 kPa) |
| Fusio-entalpia | 0 D |
| Formazio entalpia estandarra | −354 kJ/mol |
| Lurrun-presioa | 29 mmHg (20 ℃) |
| Masa molekularra | 88,052 Da |
| Erabilera | |
| Rola | occupational carcinogen (en) |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Lehergarritasunaren beheko muga | 2 % (V/V) |
| Lehergarritasunaren goiko muga | 22 % (V/V) |
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 360 mg/m³ (8 h, Ameriketako Estatu Batuak) |
| Esposizioaren goiko muga | 3,6 mg/m³ (baliorik ez) |
| Flash-puntua | 13 ℃ |
| IDLH | 1.800 mg/m³ |
| Eragin dezake | 1,4-dioxane exposure (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | RYHBNJHYFVUHQT-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 123-91-1 |
| ChemSpider | 29015 |
| PubChem | 31275 |
| Reaxys | 102551 |
| Gmelin | 47032 |
| ChEMBL | CHEMBL453716 |
| RTECS zenbakia | JG8225000 |
| ZVG | 31770 |
| DSSTox zenbakia | JG8225000 |
| EC zenbakia | 204-661-8 |
| ECHA | 100.004.239 |
| Human Metabolome Database | HMDB0244216 |
| UNII | J8A3S10O7S |
| KEGG | C14440 |
| PDB Ligand | DIO |
Dioxanoa konposatu organiko heteroziklikoa da, C4H8O2 formula duena, eter ziklikoen familiakoa. hiru isomero ditu: 1,2-dioxanoa, 1,3-dioxanoa eta 1,4-dioxanoa. Atzen honek bakarrik du garrantzia eta horregatik dioxanoa isomero horrekin identifikatzen da. Likido sukoi gardena da, baina 12 C-tik behera solidoa da. Disolbagarria da uretan eta ohiko disolbatzaile organikoetan[1][2].
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dioxanoa sintetizatzeko dietilen glikola lehengai gisa usatzen da eta azido sulfurikoaren edo beste azido sendo baten eraginez deshidratatu egiten da, egitura ziklikoa eratuz[3].
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dioxanoa industrian eta sintesi kimikoan disolbatzaile gisa usatzen da nagusiki, adibidez, tinduetan, pinturetan, itsasgarrietan, estaldura-produktuetan eta kosmetikoetan. Historikoki 1,1,1-trikloroetanoaren egonkortzaile moduan baliatu izan da, baina egun erabilera horrek ez du garrantzirik[4].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Dioxano. Zientzia eta teknologia hiztegi entziklopedikoa. Elhuyar fundazioa.
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «1,4-Dioxane» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-07-09).
- ↑ (Ingelesez) Surprenant, Kenneth S.. (2000). «Dioxane» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd) doi:. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2025-07-09).
- ↑ «1,4-Dioxane - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2025-07-09).