Edukira joan

Doktoratu ondoko ikerketa

Wikipedia, Entziklopedia askea

Doktoratu ondoko ikerketa edo doktoratu osteko ikerketa da doktoretza-ikasketak amaitu dituen pertsona batek egiten duen ikerketa akademiko edo zientifikoa. Bere helburua da gai espezializatu baten inguruko ezagutzak sakontzea, bere doktorego lan-ildoari jarraituz. Doktoratu ondoko ikerketa, sarritan, funtsezkotzat jotzen da harrera-erakundearen misio akademikorako, eta argitalpenak sortzea espero da. Herrialde batzuetan, doktoratu ondoko ikerketak prestakuntza akademiko handiagoa eta unibertsitate esparruan txertatzeko prestakuntza ekarri behar ditu.

Doktoratu osteko ikerketa soldata edo babesle bat duen izendapen baten bidez finantzatu daiteke. Ikerketa-postu baterako izendapenei doktoratu ondoko ikerketa-laguntzaile dei dakieke. Izendapen motaren arabera, doktoratu ondoko ikertzaileek modu independentean edo ikertzaile nagusi batek gainbegiratuta lan egin dezakete.

Doktoratu ondoko ikasketek hainbat urte iraun dezakete, ikertzaileak posizio iraunkor bat aurkitzeko duen gaitasunaren arabera, eta hori argitalpen kopuruaren eta eraginaren araberakoa da. Aukera bat, akademian interesik ez dutenentzat gero eta gehiago modan dagoena, doktoretzatik zuzenean industriara pasatzea da. Hori, bereziki, egingarriagoa da ingeniaritzaren eta zientzia aplikatuen arloetan. Industrian, doktore-tituluak dituzten langileak ikertzaile gisa hasi ohi dira, nolabaiteko autonomia duten ikerketa-proiektuak egiten eta diseinatzen. Ikerkuntzan eta esperientzia espezializatuan duten entrenamenduarekin, doktore-tituluak dituzten zientzialariek edo ingeniariek esperimentuak edo ikasketak diseinatu, egin eta aztertzen dituzte. Beren alorretan egunean egoteko, ikertzaileak sarritan joaten dira hitzaldietara, argitalpen espezializatuak irakurtzen dituzte, eta industriako eta mundu akademikoko kideekin elkartzen dira.[1]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]