Edukira joan

Eduardo Blasco de Imaz

Wikipedia, Entziklopedia askea
Eduardo Blasco de Imaz

(2024)
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakEduardo Blasco de Imaz Álvarez
JaiotzaDonostia, 1994ko abuztuaren 12a (32 urte)
Herrialdea Gipuzkoa, Euskal Herria
BizilekuaFuerteventura
Familia
Familia
Hezkuntza
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakigerilaria eta soroslea
Pisua105 kilogramo
Altuera186 zentimetro
Facebook: EduardoBlascoAlvarez Instagram: edublascoalvarez Edit the value on Wikidata

Eduardo Blasco de Imaz Álvarez[1] (Donostia, 1994ko abuztuaren 12a), Edu Blasco izenez ezaguna, salbamendu eta sorospenean espezializatutako igerilari espainiarra da, kirol lehiaketetan lortutako lorpenengatik eta arrazoi humanitarioekiko konpromisoagatik ezaguna.[2][3] 2024an mila erreskate baino gehiago zenbatu ditu.[4]

Biografia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskal Herrian jaio eta Kanariar Uharteetan hazi zen, eta bertan hasi zen igeriketan gaztetatik.[5] Fuerteventuran bizi da.[4]

Nazioarte mailan lehiatu zen, salbamendu eta sorospenean munduko txapelduna izan zen behin baino gehiagotan, 50 metro atoi modalitatean.[4] Espainia ordezkatu zuen munduko sei txapelketatan eta Europako lautan, guztira Espainiako 46 txapelketa absolutu eta selekzio nazionalarekin zortzi domina pilatuz.[6] Gainera, 66 domina nazionalak lortu ditu, eta domina ugari lortu ditu Galesen 2015an, Belgikan 2017an eta Italian 2019an, eta Greziako munduko txapelketan 2016an.[7] 2017an World Games jokoetara joan zen taldean zegoen.[4] 2018an, Belgradeko mundialean, Espainiako errekorra hautsi zuen finalean.[8]

2022an, salbamendu eta sorospeneko munduko txapelketa irabazi ondoren, Mediterraneo itsasoan migratzaileak erreskatatzeko misio batekin bat egitea erabaki zuen, halako operazioetan parte hartzen duen lehen igerilari profesionala bilakatuz.[5] Ordutik, erregularki parte hartu du salbamendu operazioetan, bi urtetan milatik gora pertsona erreskatatuz.[6][7] Aita Mari eta Open Arms bezalako salbamendu erakundeekin kolaboratzen du.[9][10] Horrez gain, Kanariar Uharteetako migrazio krisiaren inguruko kezka azaldu zuen, eta pertsonen trafikoarekin lotutako gaiak jorratu zituen.[6]

Zuzenbidean lizentziatua da, Kirol Zuzenbidean espezializatuta. 2024an, bere kirol ibilbidea Europako hegoaldeko mugako giza eskubideei buruzko doktoretza ikasketekin uztartzen zuen.[6] Bere ibilbidean zehar, misio humanitarioetan parte hartu zuen, adibidez Libian, Tunisian, Egipton edo Saharan.[3]

2024an, pertsonak bilatzeko eta erreskatatzeko lanetan parte hartu zuen, DANAk Valentzian eragindako uholdeen ondoren.[11][12]

Hurrengo urtean, 2025ean, hamargarren urtez jarraian irabazi zuen Espainiako Salbamendu eta Sorospen txapelketa absolutua.[12]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ euskalnews.com. (2020-02-26). «El campeón donostiarra Edu Blasco, a un paso de ir al Mundial de Natación por quinta vez» EuskalNews - La actualidad sin censura.
  2. ↑ Vega, Ana. (2022-01-31). «Eduardo Blasco, de medallista a socorrista» El Diario Vasco.
  3. 1 2 Fontecha, Kevin. (2024-09-06). «Edu Blasco, el campeón del mundo que quiere que le «recuerden por ayudar a los demás»» Canarias7.
  4. 1 2 3 4 Mucha, Martín. (2024-03-16). «Los 761 rescates (250 a brazada limpia) del titán vasco del salvamento: "Jamás quiero sentir soltar a alguien en el agua y que se hunda... Ninguna medalla te hace olvidar eso"» ELMUNDO.
  5. 1 2 Cancela, L.. (2023-03-27). «De nadador profesional y campeón mundial a querer salvar vidas en el Mediterráneo» La Voz de Galicia.
  6. 1 2 3 4 Alfredo Pascual y Miguel Fernández Molina. (2023-12-17). «Eduardo Blasco, el campeón del mundo español que ha salvado a 756 migrantes en el mar: 'Esto es lo mejor que he hecho'» El HuffPost.
  7. 1 2 Renedo, Íñigo. (2025-03-25). «De campeón del mundo en natación a salvar miles de vidas en el mar, así es la historia de Eduardo Blasco: "Llevar un chaleco identificándote es más una diana que un salvoconducto"» Cadena SER.
  8. ↑ «El niño que veía llegar cayucos a las costas de Fuerteventura y que hoy, con 30 años, es un titán del salvamento marítimo» COPE 2025-04-20.
  9. ↑ Robles, Andrea. (2023-09-07). «Un campeón del mundo en la misión de Open Arms secuestrada por Italia: «Si viéramos el Mediterráneo por debajo... un cementerio»» Relevo.
  10. ↑ López, Adriana. (2023-06-24). «Eduardo Blasco, de campeón del mundo a salvar inmigrantes: "Sus vidas tendrían que estar por encima de cualquier otro interés"» El Confidencial.
  11. ↑ «La frustración del nadador Eduardo Blasco en Valencia: "Nadie llegó tiempo, en esta ocasión no se ha podido rescatar a nadie"» Antena 3 Noticias 2024-11-08.
  12. 1 2 Núñez-Villaveirán, Luis. (2025-03-31). «Club de Natación Aldaia, el triunfo de la mentalidad: 41 días en el barro de la dana, dos meses sin entrenar y seis medallas y varios récords de España en Salvamento» ELMUNDO.

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
"https://eu.wikipedia.org/w/index.php?title=Eduardo_Blasco_de_Imaz&oldid=10692221"(e)tik eskuratuta