Eduardo García de Enterría

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Eduardo García de Enterría
Bizitza
Jaiotza Ramales de la Victoria1923ko apirilaren 27a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Madril2013ko irailaren 16a (90 urte)
Hezkuntza
Heziketa Madrilgo Complutense Unibertsitatea
Bartzelonako Unibertsitatea
Londresko Unibertsitatea
Hezkuntza-maila doktorea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak epailea, unibertsitateko irakaslea, abokatua, legelaria eta idazlea
Enplegatzailea(k) Spanish Council of State
Valladolideko Unibertsitatea
Madrilgo Complutense Unibertsitatea
Jasotako sariak
Kidetza Linzeen Akademia
Real Academia Española
Jurisprudentzia eta Legeriaren Errege Akademia
Colegio Libre de Eméritos

Eduardo García de Enterría y Martínez-Carande (Ramales de la Victoria, Kantabria, Espainia, 1923ko apirilaren 27a - Madril, 2013ko irailaren 16a) legegizona eta abokatua izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Zuzenbide-ikasketak egin zituen Bartzelonako eta Madrilgo unibertsitateetan. 1957an, Valladolideko Unibertsitateko zuzenbide-katedra eskuratu zuen, eta Madrilgo Complutense Unibertsitateko katedraduna da 1962az gero. 1978an, Estrasburgoko Giza Eskubideen Europako Epaitegiko epaile izendatu zuten, eta, zeregin horrekin batera, Gobernuaren aholkulari gisa jardun zuen 1979tik 1986ra, UCD eta PSOE alderdiak gobernuburu zirela. Legegintzaldi haietan, estatuaren lurralde-antolaketa arautzeko zenbait lege idazten eta eratzen parte hartu zuen, 1978ko Espainiako Konstituzioak agintzen zuenari jarraituz; esate baterako, Autonomien Legea sortu zuen. 1988an, Zuzenbide eta Ekonomiako Madrilgo Eskola Librea sortu zuen, Enrique Fuentes Quintana katedradunarekin batera.

Lan horietaz gainera, ikerketa-lan garrantzitsuak egin ditu. Zuzenbide administratiboari buruz osatutako teoriek eragin handia izan dute Espainian eta, bereziki, Latinoamerikan. Estatuko eta atzerriko hainbat unibertsitatetan eman ditu eskolak, eta liburuak idatzi ditu zuzenbide administratiboari buruz, besteak beste, Curso de Derecho Administrativo. 1970ean, Real Academia de Jurisprudencia y Legislación erakundeko kide izendatu zuten, eta, 1994an, berriz, Real Academia Españolakoa. 1984an, Gizarte Zientzietako Asturiasko Printzea saria eman zioten.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

30 liburu baino gehiago idatzi ditu, tartean Tomás Ramón Fernándezekin batera idatzitako eta bi liburuki dituen Curso de Derecho Administrativo, zuzenbide-ikasle belaunaldi askok ikasia.

Beste lan nabarmenak honakoak dira:

  • Revolución Francesa y Administración contemporánea
  • Legislación delegada, potestad reglamentaria y control judicial
  • Las formas comunitarias de propiedad forestal y su posible proyección futura
  • La administración española
  • La lengua de los derechos
  • La lucha contra las inmunidades del Poder en el Derecho administrativo
  • La batalla por las medidas cautelares
  • Código de las Leyes Administrativas
  • La responsabilidad patrimonial del Estado legislador en el Derecho español
  • Democracia, jueces y control de la Administración
  • La Constitución como norma y el Tribunal Constitucional
  • Los principios de la nueva Ley de Expropiación Forzosa
  • La responsabilidad patrimonial del Estado legislador en el Derecho español
  • Legislación delegada, potestad reglamentaria y control judicial
  • Código de la Unión Europea
  • Las transformaciones de la justicia administrativa
  • Hamlet en Nueva York: Autores, Obras, Paises. Escritos Literarios
  • de Montañas y Hombres
  • Fervor de Borges


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]