Egloga

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Egloga nekazarien eta artzainen bizitzari eta amodioari buruzko literatura lana da. Elkarrizketez osatuak izaten dira gehienetan eta, bizitzaren nahasmendu eta ustelkeria guztien aurrean, balizko artzain gizarte bukolikoan nagusituriko bizimodu harmoniazko eta librea kantatu ohi dute.

Teokritok sortu zuen literatura lan mota hau (Eidyllia, K. a. 310-250) eta Virgilio izan zen eglogak idatzi zituen idazle nagusietakoa (Bucolica, K. a. 37). Italiako Errenazimentuaren garaian, berriro ere, erabiltzen hasi zen poesia molde hori (Dante, Petrarca, Boccaccio) eta XV. mende bukaeratik aurrera igaro zen Europa mendebaldeko herrietara. XVIII. mendean, artzain gaietatik urrundu, eta kutsu ironikoz jantzitako lehen eglogak eskaini zituzten ingelesezko idazleek, hala nola, Jonathan Swiften A Town Eclogue (1710, «Hiriko egloga»).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]