Ehiza txakur

Ehiza-txakurrak ehizaldian gizakiari laguntzeko erabiltzen diren txakurrak dira. Oro har, lau kategoria nagusitan sailkatzen ahal dira: txakur erakusleak, arrasto-txakur edo untxariak, jazarpen-txakurrak, eta txakur jasotzaile eta altxatzaileak^[1].

Ezaugarriak

Ehiza-txakur onak gaitasun hauek izan behar ditu:

Sena: ehizarako irrikatzen diren txakurrek bakarrik bilatzen dute ehizakia zaletasunez eta intentsitatez, nekeari kasurik egin gabe eta baldintza klimatiko zein orografiko gogorrenei kasurik egin gabe.
Indarra: ehizaren baldintza gogorrak jasateko.
Usna: txakurrak usaimenik ez badu, bere sudurraren aurrean dagoenean bakarrik aurkituko ditu hartualdiak.
Zaunka egitea: zaunka egiteko joera ez duen txakurra ez da ehiza-mota bakoitzerako egokia, ez baitu abisurik ematen ehizakia ikustean, eta arriskuan jar dezake bizitza, basurde bati bakarrik aurre egin eta taldearen laguntza eskatzen ez badu.
Ausardia: ausartak soilik basurdeari aurre egiten dio gelditzen denean edo ihes egiten duenean. Ausardia nahikorik ez duen txakur batek bakarrik aurkitzen badu, txakurra ez da ihes egiteko gai izango.
Ekimena: inprobisatzen duen txakurra bakarrik atera daiteke osasuntsu egoera bakoitzetik.
Tamaina (ehizakiaren arabera); adibidez, basurdeak txakurren indarra sentitu behar du, bestela, bere tokian geratuko da, mugitu gabe.