El milagro de P. Tinto

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
El milagro de P. Tinto
Jatorria
Argitaratze-data 1998
Jatorrizko izenburua El milagro de P. Tinto
Jatorrizko hizkuntza gaztelania
Jatorrizko herrialdea Espainia
Ezaugarriak
Genero artistikoa film komikoa
Kolorea koloretakoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Javier Fesser
Gidoigilea(k) Guillermo Fesser Itzuli
[[Kategoria:Guillermo Fesserrek Itzuli idatzitako filmak]]
Antzezlea(k)
Luis Ciges
Pepe Viyuela
Goizalde Nuñez
Germán Montaner
Ricardo Arroyo
Emilio Gavira
Eduardo Gómez
Janfri Topera
Nuria González
Javier Fesser
Claudio Rodríguez



[[Kategoria:Germán Montanerrek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Ricardo Arroyok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Emilio Gavirak Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Eduardo Gómezek Itzuli antzeztutako filmak]]



[[Kategoria:Claudio Rodríguezek Itzuli antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea José Luis Garci
Argazki-zuzendaria Javier Agirresarobe
Fikzioa
Kontakizunaren tokia Espainia
Kanpo loturak

El milagro de P. Tinto (euskaraz P. Tintoren Miraria) 1998ko Javier Fesser espainiar zinema zuzendariak zuzendutako komedia surrealista film bat da. Luis Ciges, Silvia Casanova, Pablo Pinedo, Javier Aller, Emilio Gavira, Janfri Topera eta Germán Montaner aktoreek antzeztu zuten.

Argazkilaritza Javier Agirresarobe eibartarrak burutu zuen.

Sinopsia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Jada haurra zenean, P. Tinto mutikoak errebelazio bat izan zuen: bere bizitzaren helburua ondorengo asko izateko seme-alaba ugari izatea izango zen. Bere ingurumarian haziko diren neska-mutiko zimel eta sendoekin amesten du. Hamabost urte beranduago, P. Tinto eta Olivia, neska gazte itsu eta xuhurrak, hamabost urtero Iparraldeko Espreso Pendularra izeneko tren bakarra igarotzen den isolatutako haran batean dagoen etxe bat erosiko dute. Urteak igaro baina bikoteak ez du seme-alabarik izatea lortzen. Berrogeita hamar urte geroago, bertaratu diren bi estralurtartxoei espazio-ontzia matxuratu eta P. Tintotarrek euren semetxoak direla usteko dute. Bi estralurtarrek haien etxea gelditzea erabakiko dute, bertan nahiko jana eta lo egiteko leku segurtatua baitute. Era berean, bertan Usillos delakoa agertzen da, etxez-etxe ibiltzen den konpontzailea, eta harlauza batzuk konpontzeko aitzakian bereak eta bi egiten hasiko da, eta gainera, buruan bi estralurtarrak ehizatzea sartuko zaio.

Aktoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • P. Tinto (Mutikoa): Andrés Calamardo
  • P. Tinto (Heldu gaztea): Bermúdez
  • Joselito (Mutikoa): Pedro Morales

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]