El pico

Wikipedia, Entziklopedia askea
El pico
Jatorria
Argitaratze-data 1983
Jatorrizko izenburua El pico
Jatorrizko hizkuntza gaztelania
Jatorrizko herrialdea Espainia
Ezaugarriak
Genero artistikoa film dramatikoa
Iraupena 105 minutu
Kolorea koloretakoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Eloy de la Iglesia
Antzezlea(k)
Javier García (en) Itzuli
Ovidi Montllor
José Luis Manzano (en) Itzuli
José Manuel Cervino (en) Itzuli
Enrique San Francisco
Andrea Albani (en) Itzuli
Queta Claver (en) Itzuli
Eloy de la Iglesia
Claudio Rodríguez (en) Itzuli
Alfred Lucchetti i Farré
Joan Miralles Ribas
[[Kategoria:Javier García (en) Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:José Luis Manzano (en) Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:José Manuel Cervino (en) Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Andrea Albani (en) Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Queta Claver (en) Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Claudio Rodríguez (en) Itzuli antzeztutako filmak]]

Argazki-zuzendaria Hans Burman
Kanpo estekak
kronologia

El pico El pico 2

El pico 1983ko Eloy de la Iglesia euskal herritar zinema zuzendariaren filma da.

Juanma Suárez Eskorbutoren kideak filmean paper txiki bat du, punki baten moduan.

Hurrengo urtean egin zuten El pico 2 pelikula honen jarraipena izan zen.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Paco (José Luis Manzano) eta Urko (Javier García), Bilbon bizi diren bi lagun heroinaren mendera erori eta dosiak lortzeko lapurtu, gezurrak esan eta bere gamelua erailko dute. Gainera Paco Torrecuadrada (José Manuel Cervino) guardia zibilaren komandantearen eta Urko Martin Aramendia (Luis Iriondo) ezker abertzaleko buruzagiaren semeak dira.

Pertsonaiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Zinema Artikulu hau zinemari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.