Erdigarrapatea

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Semigarrapatea.svg
Silencio de semigarrapatea.svg

Erdigarrapatea musikan biribil baten berrehun eta berrogeitamaseirena eta beltz baten hirurogeitalaurena irauten duen musika irudi bat da. Garrapatea baten erdia da.

6 kortxete edo neuma irtetzen zaizkio plikatik, bata bestearen gainean, eta halakoak dituzten gainontzeko musika irudiak bezala, zenbait gertu eta konpas berean daudenean, neuma hauek elkartu egiten dira euren artean sei lerro paraleloren bidez.

Interpretatzeko zaila denez, egungo musika lanetan ia ez da erabiltzen, egungo opera barne.

Barrokoko musikan erabili zen, egungo konposatzaileek ia erabat baztertu dutelarik.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Erdigarrapatea Aldatu lotura Wikidatan