Erresistentziaren Ardatza
| Erresistentziaren Ardatza | |
|---|---|
| Datuak | |
| Mota | aliantza militarra |
| Agintea | |
| Lehendakaria | Mojtaba Khamenei |
| Kideak | |
 | |
| Historia | |
| Sorrera | 1982 |
Erresistentziaren Ardatza Iran buru duen koalizio militar informal bat da, Mendebaldeko Asian zehar aritzen dena. Gaur egun, estatuz kanpoko talde armatu ugari batzen ditu, Irango estatu interesekin lerrokatuta, eta batez ere Iranek eskualdean dituen arerioen eraginari aurre egiteko konpromisoa hartuta. Arerio horiek dira Estatu Batuak, Israel, Saudi Arabia, eta batzuetan Turkia. Ipar Koreak ardatza babesten du; eta Estatu Batuek Nicolás Maduro lehendakaria bahitu zuten arte, Venezuela ere ardatz honen babesle zen. Era berean, ardatzak lehen Siria barne hartzen zuen, harik eta 2024an Estatu Batuek eta Israelek babestutako HTSko islamistek Siriako agintea hartu zuten arte.[1][2][1][3][4][5][2]
Erresistentziaren Ardatza erakunde militante islamista xiitek osatzen dute nagusiki, hala nola Libanoko Hezbolak, Irakeko Erresistentzia Islamikoak eta Herri Mobilizazio Indarrek, eta Yemengo Houthiek. Aldizka, barne hartzen ditu Israeldar okupazioaren aurkako erresistentziako zenbait palestinar erakunde militante (gehienbat islamista sunitak), hala nola Hamas eta Jihad Islamikoa. Iranek koalizio honi eusteko arrazoia, neurri batean, Irango lurraldea gatazka armaturik gabe mantentzeko nahia dela uste da, beste herrialde batzuetan eskuordetzazko indar xiiten bidez borrokatuz. Era berean, kolektiboki mobilizatzen dira Israel militarki ahultzearen eta Ekialde Hurbilean Ameriketako Estatu Batuek duten kanpo-politikari kostu bat ezartzearen helburu zabalago partekatu baten alde. AEBek erakunde terrorista izendatu dituzte koalizioko kide gehienak; hala ere, 2014 eta 2017 artean, Qasem Soleimaniren menpeko AEBetako armadak eta Iranen eskuordetzazko indarrek modu bateratuan egin zituzten erasoaldiak Estatu Islamikoaren aurkako Gerran.[6][7][8][9][10][2][11]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 Al-Kassab, Fatima. (26 October 2023). «What is the 'axis of resistance' of Iran-backed groups in the Middle East?» NPR.
- 1 2 3 Hubbard, Ben; Rubin, Alissa J.. (30 September 2024). «Facing a Big Test, Iran's 'Axis of Resistance' Flails» The New York Times.
- ↑ (Ingelesez) «The shape-shifting ‘axis of resistance’ | Chatham House – International Affairs Think Tank» www.chathamhouse.org 2025-06-11.
- ↑ (Ingelesez) «The Evolving Middle Eastern Regional Order: Türkiye-Iraq Relations in Context» Carnegie Endowment for International Peace 2026-02-18.
- ↑ J. Rubin, Alissa; Hubbard, Ben; Gamio, Lazaro. (1 October 2024). «What to Know About the Axis of Resistance, the Iran-backed Militia Network» The New York Times.
- ↑ (Ingelesez) «Flexible Resistance: How Hezbollah and Hamas Are Mending Ties» Carnegie Endowment for International Peace.
- ↑ (Ingelesez) «What links Hamas to the 'Axis of Resistance' and Iran as its patron?» The Irish Times.
- ↑ «Iran backs Assad as Syrian forces choke off Aleppo» Reuters 7 August 2012.
- ↑ «Iran: Syria part of 'axis of resistance'» CNN 7 August 2012.
- ↑ IntelBrief: Differences Affect Iranian 'Axis of Resistance' Response to Mideast Crisis. The Soufan Center 21 November 2023.
- ↑ Arango, Tim. (13 Jan 2020). «Qassim Suleimani, Master of Iran's Intrigue, Built a Shiite Axis of Power in Mideast» The New York Times.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Autoritate kontrola |
|
|---|
Datuak: Q4830622
Multimedia: Axis of Resistance / Q4830622