Erromako zazpi muinoak

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Antzinako hiriko zazpi muinoak, beste txikiago batzuekin.

Erromako zazpi muinoak, historikoki, Erroma hiriaren bihotza osatu duten muino batzuk dira. Tiber ibaiaren ekialdean kokaturik, multzo geografiko hau, literaturako pasarte ugariren protagonista izan da, eta, herri kulturan, askotan errepikatutako erreferentzia dira.

Antzinako Erromako zazpi muinoak honako hauek dira[1]:

Oso nabarmen agertzen dira erromatar mitologian, bere erlijioan eta politikan. Tradizionalki, jatorrizko hiria Romulo eta Remok Palatino mendiaren gainean sortu zutela uste da. Beste zazpi muino txikiak, gaur egun, Zermalus, Zispius, Fagutal, Oppius, Palatium, Sukusa eta Belia dira.

Jatorrian eta tradizionalki, zazpi muinoak, finkatze txikiek okapatu zituzten, elkartu eta Erroma izeneko hiri bat osatu zutena. Zazpi muinoetako hiritarrak, taldeak batzen hasi ziren joko erlijioso batzuetan parte hartzen hasi ziren. Erromako hiria, beraz, finkatzeak talde bezala funtzionatzen hasi zirenean sortu zen, banatzen zituzten haran zingiratsuak drainatuz, eta azoka eta foroetan bihurtuz.

Beste muino batzuk[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Trastevere delakoan Vatikano (Collis Vaticanus) eta Janikula (Ianiculum) daude. Modu berean, Pinzio mendia (Mons Pincius) ere dago, iparraldean.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Antzinaroko eta Goiz Erdi Aroko kanpoko leku- eta pertsona-izenak "Onomastika" lanean (Eusko Jaurlaritzaren Hezkuntza Sailaren Ikasmaterialen Aholku Batzordea estilo-liburua)