Estakiosa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Estakiosa
Stachyose.svg
Formula kimikoaC24H42O21
SMILES kanonikoa2D eredua
SMILES isomerikoa
C([C@@H]1[C@@H]([C@@H]([C@H]([C@H](O1)OC[C@@H]2[C@@H]([C@@H]([C@H]([C@H](O2)OC[C@@H]3[C@H]([C@@H]([C@H]([C@H](O3)O[C@]4([C@H]([C@@H]([C@H](O4)CO)O)O)CO)O)O)O)O)O)O)O)O)O)O
InChl3D eredua
Osatutaoxigeno, karbono eta hidrogeno
Masa molekularra666,221858 Da
Identifikatzaileak
InChlKeyUQZIYBXSHAGNOE-XNSRJBNMSA-N
CAS zenbakia470-55-3
ChemSpider388624
PubChem439531
Reaxys1696669, 74246 eta 1445746
Gmelin17164
ChEMBLCHEMBL1625803
EC zenbakia207-427-3
ECHA100.006.754
Human Metabolome DatabaseHMDB0003553
KNApSAcKC00001150
UNII25VX64653N
KEGGC01613

Estakiosa lau monosakarido elkarrekin dituen oligosakaridoa da.

Hainbat landare eta aletan aurkitzen da naturan, adibidez ilarretan eta soja hazietan.

Egitura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Estakiosaren formula enpirikoa da. Bi α-D-galaktosa, α-D-glukosa bat eta β-D-fruktosa batez osaturiko tetrasakaridoa da. Lotura O-glikosidikoak elkartzen ditu unitate guztiak.

Metabolismoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gizakiak ezin du erabat digeritu eta beraz ez du energia askorik ematen. Gluzidoek orokorrean ematen duten 4 kcal/g-ren aurrean estakiosak 1'5-2'4 kcal/g baino ez ditu ematen.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez da sakarosa bezain gozoa, %28-a baino ez, eta sustantzien kopuru handien edulkoratzaile gisa erabiltzen da[1].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Ingelesez) Nakakuki, Teruo. (2002-01-01). «Present status and future of functional oligosaccharide development in Japan» Pure and Applied Chemistry 74 (7): 1245–1251. doi:10.1351/pac200274071245. ISSN 1365-3075. (Noiz kontsultatua: 2018-11-14).

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]