Euskaraz Euphobia generoko landare guztiei esaten zaie esne-belar[3], hala ere Euskal Herrian ohikoena izateagatik espezie honek ere esne-belar izena du.[1]
40 cm arteko zurtoin bakarra du. Zurtoina tentea eta sendoa da, eta iletxo gorrixkak ditu, 1'5 mm-koak. Hostoak txandakatuak dira, obobatuak, kamutsak eta kanpoaldean pixkat zerratuak.[4]
Loreak infloreszentziatan multzokatzen dira, kopa itxurako inbolukrua osatuz.[4]
Eguzki zalea da eta leku nitrifikatuetan hazten da, hainbat aletako multzoak osatuz. Gizakiaren eragin handia duten eremuetan ohikoa da; bide ertzetan, ongarrituriko zelaietan, bertan behera utzitako tokietan... 1.500 metro arteko altueratan ikusten da.[4]
Esne-itxurako izerdia du, hortik datorkio izena. Esne-hori toxikoa da gizatiarentzat, ukitzen duen atala erre egiten du. Hori baliatzen da hain zuzen azalean ateratzen diren garatxoak eta kozkorrak erretzeko. Horretarako esnea ozpinarekin nahastu eta horretan blaituriko oihaltxo bat garatxoan jartzen da gau osoz.[1]
Duen toxikotasunarengatik kontuz ibili behar da landarea jasotzerakoan eta hura manipulatzen ibili ondoren eskuak ongi garbitu behar dira.[1]
Landarea.
Lorea.
Fruitua.
Datuak: Q148889
Multimedia: Euphorbia helioscopia / Q148889
Espezieak: Euphorbia helioscopia