Euskaldun berri

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Euskaldun berria lehenbiziko hizkuntza erdaraz ikasi eta haurtzaroa ondoren euskaraz ikasi duen euskalduna da, alegia, haurtzaroan familia ala eskola bidez ama hizkuntza gisa ikasi ez duen edo ikasi ahal izan ez duen euskalduna.

Alderantziz, euskaldun zaharra familia transmisio bidez edota erdaldun familia izan ez arren, eskolan haurtzaroan lehen hizkuntza gisa ikasitako euskalduna da, ondoren edota euskararekin batera beste erdal hizkuntzak ikasita.

Emendatzea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1980ko hamarkadatik aurrera eta gaur egun arte, helduen euskara hezkuntza indartzearekin eta euskaltegien sorrerarekin batera, euskaldunen kopuru handia osatzen dute, nagusiki erdara nagusi den eremu eta hiriguneetan, baina euskarak indarra duen udalerri, herri eta eremuetan bizi eta euskaldunekin mintzatzeko ikasi duten euskaldun berriak ere badaude. Azken fenomeno hori XXI. mendearen hasieratik beste herrialdeetako etorkinen iritsierarekin indartu da.

Euskaldun berrien seme-alabak, jada gurasoengandik euskararen transmisioa berreskuratu eta lehen hizkuntza dutenez, euskaldun zaharrak dira. Aldiz, euskaldun zaharren seme-alabak izan eta haiek irakatsi ez edota ikasi ahal izan ez izanaren ondorioz, euskararen familia transmisioa eten ondoren, euskaltegi edo ikastetxeetan bigarren hizkuntz gisa ikasitakoak euskaldun berriak dira.

Plaza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]