Ezkotxo gorri

Wikipedia, Entziklopedia askea
Ezkotxo gorria
Hygrocybe turundus (4037035765).jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaHygrophoraceae
GeneroaHygrocybe
Espeziea Hygrocybe turunda
P.Karst., 1879

Ezkotxo gorria (Hygrocybe turunda) Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Jan liteke, baina kalitate gastronomiko eskasa du.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 1 eta 3 cm arteko diametrokoa, ez da likatsua eta zilbor itxura apur batekin. Bere kolorea laranja-horixka da eta zahartzean ilunagoak bihurtzen diren fibratxoak darama, diskoaren erdialdean ugariagoak dira..

Orriak: Itsatsiak edo pixka bat dekurrenteak, gaztetan zurixkak eta gero hori-laranja kolorekoak

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Leuna, liraina, zilindrikoa, baina batzuetan oinarrian lodiagoa, kapelaren antzeko kolore laranja du, baina behealdean horia da.

Haragia: Mehea, usain eta zapore nabarmenik gabea.[2]

Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin, esan nahi du.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erdipurdiko jangarria.

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hygrophorus miniatus delakoaren antzekoa da, baina hau gorriagoa da, zuntzexkarik eta maluta pikortsutik gabea, belardietan ateratzen dena. Hygrophorus quietus espeziearen antzekoa ere bada koloreagatik, baina hau txikiagoa da, haragiak kirats usaina du eta larreetan hazten da.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udazkenean; zohikaztegietan, oso zelai hezeetan paduren ondoan, etab. Mendi garaietako leku lohitsuak nahiago ditu.[3]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanada, Iparraldeko Ameriketako Estatu Batuak, Europa eta Japonia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 348 or. ISBN 84-505-1806-7..
  3. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 110 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]