Federico Anrich Santamaría

Wikipedia, Entziklopedia askea
Federico Anrich Santamaría
Federico Anrich.jpg
Escudo del rey de España abreviado antes de 1868.svg
Espainiako Itsasarmadako ministroa

1873ko ekainaren 11 - 1873ko uztailaren 18a
Bizitza
JaiotzaHabana1827ko martxoaren 12a
Herrialdea Espainia
HeriotzaBergara1889ko abenduaren 21a (62 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakmilitarra eta politikaria
Zerbitzu militarra
Adar militarraEspainiako Itsas Armada
Parte hartutako gatazkakBigarren Karlistaldia

Federico Anrich Santamaría (Habana, 1827ko martxoaren 12a-Bergara,1889ko abenduaren 21a) Kuban jaiotako itsasgizon eta politikari espainiarra izan zen. Espainiako Lehen Errepublikan Francesc Pi i Margallen gobernuan ministroa izan zen. Karlisten alde borrokatu zuen Bigarren Karlistaldian.[1]

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Militarren familian jaioa, itsas guardia gisa Cartagenan eta La Carracako Arsenalean hasi zen bere ibilbide militarra. 1846. urteaz geroztik lehen mailako itsasgizon izendatu zuten eta urte hartako azaroaren 24an Alerta itsasontzian ibili zen. Itsasontzi horretan arazo larri bat izan zuen: Wencesalo de Rozas tenientearen aurkako eraso eta intsumisioagatik epaitu zuten. Atxilotuta egon zen 1849ko otsailaren 15era arte, kasua bertan behera utzi zuten arte. Urte hartan 1849ko maiatzaren 17an, lontinanorde izendatu zuten. 1855eko azaoran, kubatar batekin ezkondu zen, María de la Concepción Piedrahíta y de Castro.

1870eko irailean Espainiako Gineako Fernando Poo itsas estazioko komandante izendatu zuten, eta koloniako gobernadore nagusi kargua hartu zuen 1871ra arte.[2] Azaroaren 4an, Cádizeko portuko buruzagiarekin izandako istilu larri baten ondorioz, berriro ere atxilotu zuten, diziplinarik ezagatik, eta 1873ko urtarrilaren 20an jeneralen gerra kontseilu batetik igaro zen; hartan serioski ohartarazi eta atxilotu zuten. Martxoaren 11n Madrilera lekualdatzea erabaki zuten, eta hiru egun geroago, Jacobo Orebro, Marina ministroaren aginduetara geratu zen. Maiatzaren 29an, Almansa fragataren komandante izendatu zuten.

Cartagenan zegoen izendatuta, Pi i Margalleko Gobernuko Itsas ministro izendatua izan zen. Bere gestioa oso kritikatua izan zen. Uztailaren 8an, karlisten aurka borrokatzeko ezohiko botereak eskatzeko gutun bat sinatu zuen. Ezin izan zuen Cartagenari uztailaren 12tik aurrera eragin zion Kantoien matxinada saihestu, Mediterraneoko ontzidia desegin eta ontziak desarmatzen saiatu zen arren. Mugimendu kantonalistaren afera urrunegi joan zen eta Anrichek eta Gobernuko gainerako kideek dimisioa aurkeztu zuten.[3]

Eszedentzia bat aprobetxatuz, Frantziara joan zen eta Karlos Maria Borboikoa erregegai karlistaren kuartelean aurkeztu zen. Erabaki honek, bere benetako posizio politikoari eta bere ministerio-kudeaketari buruzko zurrumurruak sortu zituen; askoren ustez, gobernu errepublikarra ahultzeko ministroa izatea onartu zuen. Karlisten armadan sartu zen eta, Kantauri Itsasoan, Itsas Armadako komandante nagusi izatera iritsi zen.[4] Bergaran (Gipuzkoa) hil zen, 1889ko abenduan.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]