François Duhourcau

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
François Duhourcau
Bizitza
Jaiotza Baiona1883ko otsailaren  25a
Herrialdea  Lapurdi, Euskal Herria
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Baiona1951ko martxoaren  3a (68 urte)
Familia
Ezkontidea(k) Maryse Ducazau
Hezkuntza
Heziketa Ecole Spéciale Militaire de Saint-Cyr Itzuli
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak historialaria eta eleberrigilea
Jasotako sariak
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Erromatar Eliza Katolikoa

François Duhourcau[1] (Baiona, 1883ko otsailaren 25a - Baiona, 1951ko martxoaren 3a) Euskal Herriko frantsesezko idazle eta historialaria izan zen. 1925ean Frantses Akademiaren Eleberri Sari Nagusia irabazi zuen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Haurtzaroa Bigorra eta Bearnoan pasatu zuen. Saint-Cyr eskola militarrean ikasi zuen. Alemaniarren okupazioaren garaian L'Illustration aldizkarian kolaboratu zuen; 1942an Les Petits chevaux landais des Barthes de l’Adour artikulua argitaratu zuen Léon Faureten marrazkiekin[2].

Urte luzez Frantziako Idazle Gudarien Elkartearen[3] presidenteordea izan zen.

Maryse Ducazau bere emaztea ere idazle gisa ezaguna da, Claude Socorri ezizenarekin[4][5].

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eleberri eta saiakerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Biografiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • La Mère de Napoléon, Letizia Bonaparte, 1933
  • Une sainte de la Légende dorée. Sainte Bernadette de Lourdes, 1933
  • Le Saint des temps de misère. François d'Assise, 1936
  • Bonaparte peint par lui-même, Charles Augustin Sainte-Beuveren sar-hitza, 1937
  • Jeanne d'Arc, ou le Miracle français, 1939
  • Henri IV, libérateur et restaurateur de la France, 1941
  • Jésus-Christ, 1946

Euskal Herriaz[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bere liburu batzuen izenburuetan sumatzen den bezala, Duhourcau zenbait lanetan Euskal Herriaz aritu zen. Bestelako testu batzuk ere dedikatu zizkion, adibidez 1936ko irailaren 9ko La Gazette de Bayonne, du Pays basque et des Landes aldizkarian La tragédie basque tituluarekin Espainiako Gerra Zibilak Euskal Herrian eragin zituen ondorioez idatzitakoa. Bere iritzia katolikoek Francoren altxamenduarekin bat egin behar zutela uste zuen sentsibilitatearen aldekoa zen, errepublikaren aldekoak "(abertzale) katoliko sutsuen" eta "apaiz-sarraskigileen" arteko batasuna zirelakoan[6].

Pierre Lotiren Pays Basque: recueil d'impressions sur l'Euskalleria (Paris, Calmann-Lévy, 1930) bilduma osatu zuten idazkien hautatzailea izan zen eta argitalpenaren aurkezpena idatzi zuen[7].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Okzitaniera normalizatuan Duhorcau; horc=baso. Ikus Miquèu Grosclaude, Dictionnaire étymologique des noms de famille gascons, Radio País, 1992, Paue.
  2. L'Illustration aldizkariaren webgunea.
  3. Frantsesez Association des écrivains combattants.
  4. Claude Socorriren lan batzuen erreferentzia, ezizena dela azalduz.
  5. Baiona (biografia) atala Auñamendi Eusko Entziklopedian, non Claude Socorri ezizena Duhourcauri egokitzen zaion, okerra izan arren.
  6. República y Guerra en Euskadi: Imágenes y representaciones del pueblo vasco en la prensa francesa, Jesús Alonso, Euskosare; ikus 32. eta 36. oharrak.
  7. Open Library.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]