Gentziana-bioleta
| Gentziana-bioleta | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C25N3H30Cl |
| SMILES kanonikoa | [N+(C)C)C=C2)C3=CC=C(C=C3)N(C)C.[Cl-]&zoom=2.0&annotate=none 2D eredua] |
| MolView | [N+(C)C)C=C2)C3=CC=C(C=C3)N(C)C.[Cl-] 3D eredua] |
| Konposizioa | gentian violet(1+) (en) |
| Mota | kloruro eta triphenylmethyl compound (en) |
| Ezaugarriak | |
| Deskonposizio-puntua | 215 ℃ |
| Masa molekularra | 407,21282564 Da |
| Erabilera | |
| Tratatzen du | vulvovaginal candidiasis (en) |
| Rola | local anti-infective agent (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | ZXJXZNDDNMQXFV-UHFFFAOYSA-M |
| CAS zenbakia | 548-62-9 |
| ChemSpider | 10588 |
| PubChem | 11057 eta 23424024 |
| Reaxys | 3580948 |
| Gmelin | 41688 |
| ChEMBL | CHEMBL64894 |
| NBE zenbakia | 3077 |
| RTECS zenbakia | BO9000000 |
| ZVG | 491325 |
| DSSTox zenbakia | BO9000000 |
| EC zenbakia | 208-953-6 |
| ECHA | 100.008.140 |
| CosIng | 85141 |
| MeSH | D005840 |
| RxNorm | 4778 |
| UNII | J4Z741D6O5 |
| NDF-RT | N0000147160 |
| KEGG | D01046 |
Gentziana-bioleta edo kristal bioleta 10B konposatu organikoa da C25H30N3.Cl formula duena trifenilmetanoaren deribatua amina eta kloruro funtzio-taldeak dituena. Gentziana-bioleta triarilmetano tinduen artean sailkatzen da Solido bedea da. Disolbagarria da uretan, etanoletan eta etilen gloikoletan. Narritagarria eta toxikoa da[1].
Gentziana-bioleta izena erabili izan da metil bioleta izenarekin ezagutzen den ttriarilmetano tinduen nahastea izendatzeko. Izena zor dio gentziana generoko landare batzuen petaloen koloreari, nahiz eta horietatik ez den lortzen.
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gentziana-bioleta sintetizatzeko hainbat prozedura deskribatzen dira literaturan.
Prozedura tradizionala N,N-dimetilanilina (1) eta fosgenoaren (2) arteko erreakzioan oinarritzen da. Zink kloruroa mesio, Michler-en zetona (4,4′-bis-dimetilaminobentzofenona) (3) sortzen da batez ere, zeinek fosgenoarekin erreakzionatzen jarraitzen 4 bitarteko produktua emateko, eta honek N,N-dimetilanilinarekin erreakzionatzen du gentziana-bioleta (5) sortzeko[2].
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gentziana-bioleta, besteak beste, inprimatzeko tintetan, boligrafoen tintetan, zigilu- eta hektografia-tintak ekoizteko eta papera artilea, zeta, nylona eta oihalak tindatzeko erabiltzen da. Kolore histologiko gisa eta Gram tindu gisa, bakterioak sailkatzeko usatzen da[3].
Medikuntza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gentziana-bioletak ezaugarri antibakterianoak, antifungikoak eta antihelmintikoak ditu eta denbora luzez garrantzitsua izan da antiseptiko topiko gisa. Egun sendagai modernoagoek ordezkatu dute neurri handi batean. Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaien zerrendan dago[4].
pH-adierazle
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Azido sendoen ur-disoluzio bati gehitzen denean, gentziana-bioletak kolore-aldaketa serie bat jasaten du. Portaera honek pH-adierazle gisa erabiltzea ahalbidetzen du base ahulen kontzentrazioaren determinazio anhidroan. Gentziana-bioletaren disoluzio bat apur bat azidotzen bada, kolore-aldaketa bioletatik berdera izaten da. Azidotze sendoagoak hori kolorea agerrarazten du.
Toxikotasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gentziana-bioleta ez da begiekin kontaktuan jarri behar, kalte larriak eragin ditzakeelako[5]. Gainera, dosi handiak saihestu behar dira larruazalean aplikatzen denean zitotoxikoa baita. Gizakiengan ondorio kaltegarriak deskribatu izan dira, hala nola sudurreko odoljarioak, ekzema alergikoa eta goragalea kasu kliniko gisa baina ez dago azterketa kliniko erabakigarririk argitaraturik.
Bestetik Europar Batasunaren 1272/2008 (EB) Erregelamenduaren (CLP) IV. eranskinean, gentziana-bioleta Carc. 2-H351 sailkapenarekin zerrendatu zen, "minbizia eragiteko susmagarria". Michler-en zetona % 0,1 baino kontzentrazio handiagoan badago, sailkapena Carc. 1B-H350 izatera aldatzen da, "minbizia eragin dezake". 2020ko azaroaz geroztik, bere potentzial kartzinogenoa dela eta, gentziana-bioleta Europar Batasunean 50 mg/kg-ko kontzentraziora mugatu da material homogeneo batean REACH XVII. eranskinaren bidez. Gentziana-bioleta REACH 57(a) artikuluko irizpideak betetzen ditu soilik Michler-en zetona edo Michler-en basea % 0,1 edo gehiagoko kontzentrazioan badu. Genziana-bioleta purua bera ez da kezka handiko substantziatzat hartzen[6].
Ingurugiro-inpaktua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Gorago aipatu denez gentziana-bioleta ehunak eta oihalak tindatzeko usatzen da. Prozesu hauek ur asko adibidez, akabera hezean, produktu kimikoak ehunetara transferitzean eta garbiketan. Horren ondorioz, hondakin-ur tindatu kopuru handiak sortzen dira. Gentziana-bioleta uretako ekosistemetan sartzen denean tratatu gabe, uretako landareen jarduera fotosintetikoa kaltetzen du, oxigeno disolbatuaren mailak murriztea eraginez eta, azken finean, uretako flora eta faunaren bizitza-prozesu normalak etenez[7].
Errefentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Crystal Violet» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2026-01-10).
- ↑ (Ingelesez) Thetford, Dean; Staff, Updated by. (2013). «Triphenylmethane and Related Dyes» Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology (John Wiley & Sons, Ltd): 1–19. doi:. ISBN 978-0-471-23896-6. (kontsulta data: 2026-01-10).
- ↑ Gessner T. & Mayer, U;. (1999). Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 7th ed. Triarylmethane and Diarylmethane Dyes. John Wiley & Sons.
- ↑ (Ingelesez) Organization, World Health. (2023-07-14). The selection and use of essential medicines 2023: web annex A: World Health Organization Model List of Essential Medicines: 23rd list (2023). (kontsulta data: 2026-01-10).
- ↑ Ballantyne, B.; Gazzard, M. F.; Swanston, D. W.. (1973-09). «Proceedings: Eye damage caused by crystal violet» British Journal of Pharmacology 49 (1): 181P–182P. ISSN 0007-1188. PMID 4787555. PMC 1776477. (kontsulta data: 2026-01-10).
- ↑ [file:///Users/inaki/Downloads/svhc_axvrep_c_i_basic_violet_3_pub_14287_en.pdf PROPOSAL FOR IDENTIFICATION OF A SUBSTANCE AS A CMR 1A OR 1B, PBT, vPvB OR A SUBSTANCE OF AN EQUIVALENT LEVEL OF CONCER. ].
- ↑ (Ingelesez) Mani, Sujata; Bharagava, Ram Naresh. (2016). de Voogt, W.P. ed. «Exposure to Crystal Violet, Its Toxic, Genotoxic and Carcinogenic Effects on Environment and Its Degradation and Detoxification for Environmental Safety» Reviews of Environmental Contamination and Toxicology Volume 237 (Springer International Publishing): 71–104. doi:. ISBN 978-3-319-23573-8. (kontsulta data: 2026-01-10).