Grigori Perelman

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Grigori Perelman
Perelman, Grigori (1966).jpg
Bizitza
Izen osoa Григорий Яковлевич Перельман
Jaiotza San Petersburgo1966ko ekainaren  13a (52 urte)
Herrialdea  Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna
 Errusia
Hezkuntza
Heziketa St. Petersburg Department of Steklov Institute of Mathematics of Russian Academy of Sciences Itzuli 1990) candidate of Sciences in Physics and Mathematics Itzuli
Mathematics and Mechanics Faculty, St. Petersburg State University Itzuli
Saint Petersburg Lyceum 239 Itzuli
Tesi zuzendaria Aleksandr Aleksandrov Itzuli
Yuri Burago Itzuli
Irakaslea(k) Aleksandr Aleksandrov Itzuli
Jarduerak
Jarduerak matematikaria
Enplegatzailea(k) San Petersburgoko Estatu-Unibertsitatea
Lan nabarmenak Poincaré conjecture Itzuli
Geometrization conjecture Itzuli
soul Itzuli
Jasotako sariak

Grigori Jakovlevitx Perelman (errusieraz: Григорий Яковлевич Перельман, ɡrʲɪˈɡorʲɪj ˈjɑkəvlʲɪvʲɪtʃ pʲɪrʲɪlʲˈman Speaker Icon.svg Ahoskera (i · ?); Leningrado, 1966ko ekainaren 13a) errusiar matematikaria da.

1994an Arimaren aierua frogatu zuen. 2003an Thurstonen geometrizazioaren aierua frogatu zuen. Azken frogapen honi esker 1904. urtean mahaigaineratutako Poincaréren aierua frogatu ahal izan zen, hain zuzen ere, une horretara arte topologiaren problemarik garrantzitsuentzat eta zailentzat hartzen zena.

2006ko abuztuan Matematikaren Nazioarteko Batasunak Fields Domina eman zion Perelmani geometriari egindako ekarpenengatik eta Ricciren jarioaren egitura analitiko eta geometrikoari buruzko ideia iraultzaileengatik. Alabaina, honek dominari eta ordainsariari uko egin zion eta ez zen batzarrean agertu.

2010eko martxoaren 18an Clay Matematika Institutuaren Milurtekoko Saria jasotzeko baldintzak betetzen zituela iragarri zen Poincaréren aierua ebazteagatik. Hala ere, 2010eko uztailaren 1ean uko egin zion milioi bat dolarreko sariari[1]. Horrez gain, Europako Matematika Elkartearen izen handiko sariari ere uko egin zion.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Zuazua, Enrique, «Poincare eta Perelman: Forma mugimenduan», Uriola.eus, . Noiz kontsultatua: 2018-04-05 .