Edukira joan

Gurin-gazur

Wikipedia, Entziklopedia askea
Baso bat gurin-gazur.

Gurin-gazura esneki-edaria da. Tradizionalki, gurina egiteko prozesuan lortzen zen, esnegain freskoa edo hartzitua irabiatuz.

Gaur egun saltzen den gurin-gazur motak jatorrizko produktuaren ezaugarri desberdinak ditu, eta kolore zuri-horixkako esneki likidoa da, esne-gaina baino apur bat lodiagoa, gantz gutxikoa eta zapore apur bat garratza duena.

Oso preziatua da edari gisa Herbehereetan, Alemanian eta Danimarkan, batez ere udan, baita Indian freskagarri gisa eta Magreb-eko herrialdeetan ere. Ogi mota asko prestatzeko ere erabiltzen da, baita zopak eta saltsa krematsuak egiteko ere.

Antzinatik ekoizten da gurin-gazura, esnegaina irabiatuz, dituen gantz-mintzak hausteko. Gantz-partikulak elkartu eta bereizten dira prestatzen den ontziaren goialdean. Gurina gantzetik egiten da, eta gainerako likidoa gurin-gazura da. Hala ere, gaur egun eskuragarri dagoen gurin-gazur gehiena ez da metodo tradizionala erabiliz ekoizten, baizik eta produktu hazi gisa: esnea da, eta azidotzaileak (estreptococcus) gehitzen zaizkio jatorrizko produktua simulatzeko. "gurin-gazur hazi" honen zapore apur bat garratza hartzidura prozesuari zor zaio. Prozesu honetan, hura abiarazten duten bakterioek laktosa azido laktiko bihurtzen dute. Erreakzio honen ondorioz pHa jaisten den heinean, esnea garratzagoa bihurtzen da. Bere azidotasunagatik, gurin-gazurak normalean iraupen luzea du.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]