Edukira joan

Gustave Courbet

Wikipedia, Entziklopedia askea
Gustave Courbet

Bizitza
JaiotzaOrnans1819ko ekainaren 10a
Herrialdea Frantzia
HeriotzaLa Tour-de-Peilz1877ko abenduaren 31 (58 urte)
Hobiratze lekuaCimetière Communal d'Ornans (en) Itzuli
Heriotza moduaberezko heriotza: miokardio infartu akutua
Familia
Ezkontidea(k)ezkongabea
Bikotekidea(k)
Haurrideak
Hezkuntza
HeziketaAcadémie Suisse (en) Itzuli
Hizkuntzakfrantsesa
Irakaslea(k)Charles-Antoine Flajoulot
Charles de Steuben (en) Itzuli
Nicolas-Auguste Hesse (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerakmargolaria, eskultorea, Communarda, marrazkilaria eta artista bisuala
Lantokia(k)Paris eta Ornans
Lan nabarmenak
Jasotako sariak
InfluentziakKatsushika Hokusai, Caravaggio, Peter Paul Rubens, Rembrandt, Diego Velázquez eta Francisco de Zurbarán
KidetzaCommune Council (en) Itzuli
MugimenduaErrealismoa
Genero artistikoaerretratua
animal painting (en) Itzuli
genero-margolana
paisaia margolaritza
biluzia
izadi hila

Musicbrainz: b9148b6e-13a8-4945-95e8-b8318981ea01 Discogs: 2241937 Find a Grave: 11875550 Edit the value on Wikidata

Jean Désiré Gustave Courbet (Ornans, Doubs, 1819ko ekainaren 10aLa Tour-de-Peilz, Vaud, 1877ko abenduaren 31) frantziar margolaria izan zen, XIX. mendeko mugimendu errealistako buruetakoa. Errealismoaren bidez, Théodore Géricault eta Eugène Delacroix margolarien gisako mugimendu erromantikoa eta Barbizongo eskola eta inpresionismoa lotu ziren. Garaiko politikarekiko engaiamendua erakutsi zuen Coubertek, eta 1871ko Parisko Komunan parte hartu zuen.

Gaztetan sorterriko ikuspegiak margotu zituen. 1840an Parisa aldatu zen,eta zuzenbide ikasketak egiteko asmoa zuen arren, Louvreko maisuen obrak ikertzen hasi zen bete-betean. XVI. eta XVII. mendeetako espainiar, flandriar, veneziar eta holandar margolarien obrak kopiatuz ikasi zuen teknika. 1844an onartu zioten lehen obra Pariseko Erakusketa Ofizialean: Autoportrait au chien noir. Erakusketa horretan parte hartu zuen orobat 1845 eta 1846. urteetan, eta hasierako obra haiek erromantizismoaren kutsu nabarmena zutela azpimarratu beharra dago.

Errealismorako joera eta zaletasuna 1848-1857 bitarteko urteetan nagusitu zen Courbeten obran. Haren margolaritzaren eta pentsamoldearen bilakaeran eragile asko dira aipagarriak, baina bereziki azpimarratzekoa da Iraultza, eta, orobat, Proudhon filosofo anarkistaren ideiak, zeinak, artearen balio soziala ilustratzeko, Courbeten obrak erabili baitzituen. Lehenengo obra errealista nagusiak honako hauek dira: Ilunabarra Ornansen (1848-49, Lilleko museoa), Ehorzketa Ornansen (1850, Louvre, Paris) eta Flageyko nekazariak azokatik itzuleran (1850, Besançongo museoa), hirurak 1848-1850 bitartekoak. Halako xehetasun harrigarriez irudikatu zituen nekazariak eta burgesak koadro horietan, ezen ordura arte genero-pinturatzat hartu ohi zena pintura historiko bihurtu baitzuen berak. Aurrerantzean gero eta egiatasun biziagoz islatu zuen errealitatea (Lantegia, Louvre, Paris; Harginak, hondatua gaur egun).

1860ko hamarkadan emakumezko biluzien irudi bikainak egin zituen, errealismoaren joerari jarraituz horiek ere. 1853an eskandalu handia piztu zen, Bainu-hartzaileak obrarekin, eta 1875ean, berriz, Emakume gazteak Senaren ertzean margolanarekin. Bigarren obra horretan Courbet inpresionismoaren ezaugarrien iragarle agertzen zen, eta joera horren beraren erakusgarri izan ziren azken hamarraldian margotu zituen paisaiak, itsasertzeko eszenak, ehiza-irudiak eta animaliak.

Irudi galeria

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Irudi bat handitzeko, klika ezazu gainean.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]