Höstsonaten

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Höstsonaten
Jatorria
Argitaratze-data 1978
Jatorrizko izenburua Höstsonaten
Jatorrizko hizkuntza suediera
Jatorrizko herrialdea Suedia, Frantzia, Alemania eta Norvegia
Ezaugarriak
Genero artistikoa film dramatikoa
Iraupena 93 minutu
Kolorea koloretakoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Ingmar Bergman
Gidoigilea(k) Ingmar Bergman
Antzezlea(k)
Ingrid Bergman
Liv Ullmann
Gunnar Björnstrand
Erland Josephson
Linn Ullmann
Lena Nyman
Halvar Björk
Marianne Aminoff
Mimi Pollak
Georg Løkkeberg





[[Kategoria:Lena Nyman Itzuli antzeztutako filmak]]


[[Kategoria:Mimi Pollak Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Georg Løkkeberg Itzuli antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Konpainia ekoizlea ITC Entertainment Itzuli
[[Kategoria:ITC Entertainment Itzuli ekoitzitako filmak]]
Bestelako lanak
Musikagilea Frédéric Chopin
Argazki-zuzendaria Sven Nykvist
Fikzioa
Kontakizunaren tokia Europa
Historia
Nominazioak Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria
51st Academy Awards

Ingrid Bergman

Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria
51st Academy Awards

Ingmar Bergman
Kanpo loturak

Höstsonaten (alemanez: Herbstsonate; euskaraz Udazkeneko Sonata) 1978ko Ingmar Bergman suediar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitako drama film bat da.

Filmak piano-jotzaile ospetsu bat eta bere alaba arduragabearen arteko gatazka azaltzen du. Ingrid Bergman aktorearen zinemarako film batetako azken antzezpena izan zen. Soinu banda Frédéric Chopin poloniar musikagilearen piano doinuek osatu zuten.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Charlotte (Ingrid Bergman) nazioartean ospea duen piano-jotzailea da. Bi alaba ditu: Helena (Lena Nyman) duela urte askotatik ezgaitua dago. Eva (Liv Ullmann), alaba zaharrenak, bere seme bakarra istripu batean itota galdu du, eta Suediako herri bateko Viktor (Halvar Björk) izeneko apaiz luterano batekin ezkondua dago. Charlotte urte askoz bere lankide eta lagun izan den Leonarden heriotza ikusi berri du. Evak bere ama duela zazpi urtetatik ez du ikusi, hortaz, Leonarden heriotzaren gertaera amari idatzi eta elizetxean egun batzuk atseden har dezan eskatzeko aprobetxatuko du.

Charlotte etxera iritsiko da. Bere ailegatzearen ondoren, Evak amari Helena bere eta Viktoren zaintzapean bizi dela jakinaraziko dio, amak ospitalean zela uste arren. Gordintasun emozionalez beteriko solasaldi batean, Charlotte eta Evren artean urteetan egon diren oroitzapen eta umiliazioak azaleratuko dira. Ama eta alabaren gaueko solasaldian zehar emozioek gainezka egingo dute. Dena baretzean, Charlottek aintziraren alboko etxea lasaitasunez utzi eta bere piano kontzertista hiritar bizimoduari berrekingo dio. Parrokia txikian, Eva eta Viktorrek beren bizimodu lasaiarekin jarraituko dute, Helena zainduz eta desagertutako euren semearen oroitzapenarekin batera.

Aktoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]