Halo efektu

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Halo efektua, isuri kognitibo bat da, aurretik emandako ezaugarrietan eta haien inguruan egidako interpretazioan oinarrituta, ezaugarri jakin baten pertzepzioan eragiten duena. Beraz, norbait gustoko badugu normalean ezaugarri positiboekin sailkatuko diogu, pertsona horren informazio asko ez izan arren. Efektu honek eguneroko bizitzaren esparru askotan gertatzen da, hala nola ikasgeletan edo prozedura judizialetan. Halo efektuaren izena Edward L. Thorndike-ek asmatu zuen: Ondorengo ikertzaileek efektu hau aztertu dute, batez ere bere hezkuntza sistema eta prozesu judizialetan duen harremanarengatik erakartasun fisikoarekin.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Edward Thorndike, eskolako psikologiaren arloan egindako ekarpenengatik ezagutua, "Halo efektua"-ren terminoa asmatu zuen eta lehengoko pertsona izan zen frogatzen. Horrela deskribatu zuen fenomeno hau bere artikuluan: "Sailkatzeko etengabeko akats psikologikoa"

Efektu hau dagoeneko aurreko azterketetan nabaritu zuen, adibidez, 1915ean konturatu zen pertsonek, besteen ezaugarrik deskribatzeko unean, ezaugarri horiek berdintsuak direla: maila bereko ezaugarriekin baloratzen dira pertsonei, bai positiboak bai negatiboak, eta gutxitan elkartzen ziren hauek bi. Orduan, ikerketa zehatzago bat burutu zuen fenomeno hau aztertzeko, pertsonak ebaluatzeko unean "etengabeko akats" bat baitzen.

Marketing-ean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikusleak produktua modu positibo batean balora dezan, halo efektua erabiltzen da publizitate kampainetan, efektu honen indarrarengatik pertsonetan.

Adibide ospetzu bat jarriz, Apple marka izan duen arrakasta iPod-arengatik. Produktu honen geroztik, jendea jarrera positiboa zuen Appleren beste produktuengatik ilusioa sortuz beraren erabiltzaileetan.

Gauza bera gertatzen da janari lasterraren iragarkiekin, non jatetxea onuragarri eta osasuntsu apaintzen dute eta kontsumitzaileek kaloria maila gutxiezten dute.