Haritz-ardagai

Wikipedia, Entziklopedia askea
Haritz-ardagaia
Daedalea quercina - Eichen-Wirrling - oak mazegill - maze-gill fungus - dédalée du chêne - 03.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaPolyporales
FamiliaFomitopsidaceae
GeneroaDaedalea
Espeziea Daedalea quercina
Pers., 1801
Mikologia
Pores icon.png 
poroak himenioan
No cap icon.svg 
txapelik ez
Decurrent gills icon2.svg 
himenioa dekurrentea da
White spore print icon.png 
espora zuriak dauzka
Saprotrophic ecology icon.png 
saprobioa da
Inedible toxicity icon.png 
ez da jangarria

Oharra: ez fidatu soilik orri honetan ematen diren datuez perretxiko bat identifikatzeko orduan. Inolako zalantzarik izanez gero, kontsultatu aditu batekin.

Haritz-ardagaia (Daedalea quercina) Fomitopsidaceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Ez da jangarria, haragi zurkara eta larrukara du. Daedalea generoko espezie bakarra da.

Usteldura arrexka sortzen du.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Karpoforoa: 5 eta 30 cm bitarteko diametrokoa. Lodia, handia. Azala hasieran zurixka, gero arre zurbila edo arre-grisaxka, glabroa edo pixka bat belusduna, zimur-ildaskatua, eremu zirkularrekin, ertza kamutsa du, normalean erregularra.

Orriak: Ez dira orriak, ezta tutuak ere, labirinto antzeko bat da, horma modukoak, orri gisakoak, kolore grisaxka-okre zurbilekoak.

Hanka: Ez du, karpoforoa zuzenean egur hilari edo biziari lotuta dago.

Haragia: Zurkara, gogorra. Gris-lehoi kolorekoa. Usain berezirik gabea.[2]

Etimologia: Daedalea terminoa: Dedalo, Kretako labirintoa eraiki zuen grekoa. Quercus epitetoa latinetik dator, artea esan nahi duen "Quercus" hitzetik. Bere habitatagatik.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ez da jatekoa, larrukara baita, zura bera bezalakoa.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oso zaila da nahastea, himenioa labirinto formakoa duelako; hala ere trametea forma hor dago, non ia azalera emankor guztia poroz betea dagoena.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Urte osoan, arteen, urkien, gaztainondoen, haritzen eta abarren enbor hiletan edo bizietan. Oso arrunta eta iraunkorra.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa, Asia, Ipar Afrika, Australasia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 654 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 464 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 565. or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. Bon,Marcel. (1988). [Es Guia de Campo de los hongos de Europa. ] Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 318 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]