Heike Kamerlingh Onnes

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Heike Kamerlingh Onnes
Kamerlingh portret.jpg
Bizitza
Jaiotza Groningen1853ko irailaren 21a
Herrialdea Herbehereetako Erresuma
Lehen hizkuntza Nederlandera
Heriotza Leiden1926ko otsailaren 21a (72 urte)
Familia
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa Heidelbergeko Unibertsitatea
University of Groningen
Doktorego ikaslea(k) Jules-Émile Verschaffelt
Hizkuntzak Nederlandera
Lanbidea
Lanbidea fisikaria, asmatzailea eta unibertsitateko irakaslea
Enplegatzailea(k) Leidengo Unibertsitatea
Jasotako sariak
Nominazioak
Kidetza Royal Society
Alemaniako Natur Zientzien Leopoldina Akademia
Sobietar Batasuneko Zientzien Akademia
Arteen eta Zientzien Herbehereetako Erret Akademia
Zientzien Errusiar Akademia
Prusiako Zientzien Akademia

Heike Kamerlingh Onnes (Groningen, 1853ko irailaren 21a - Leiden, 1926ko otsailaren 21a) herbeheretar fisikaria izan zen. Fisika esperimentaleko irakasle izan zen Leidenen. Hotzaren laborategia sortu zuen, helioa isurkari bihurtu zuen, eta zero absolutuaren inguruko fenomeno optiko, elektriko eta magnetikoak aztertu zituen. Ikerketa horietan oinarrituta, supereroankortasuna aurkitu zuen 1911n. 1913ko Fisikako Nobel Saria eman zioten.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Heike Kamerlingh Onnes Aldatu lotura Wikidatan