Hermann von Helmholtz

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Hermann von Helmholtz
Hermann von Helmholtz4.jpg
Bizitza
Izen osoa Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz
Jaiotza Potsdam1821eko abuztuaren 31
Herrialdea Germaniar Konfederazioa
Alemaniar Inperioa
Heriotza Charlottenburg eta Potsdam1894ko irailaren 8a (73 urte)
Hezkuntza
Tesi zuzendaria Johannes Peter Müller
Doktorego ikaslea(k) Henry Augustus Rowland
Hizkuntzak alemana
Ikaslea(k) Ágost Heller
Aleksey Sokolov
Lanbidea
Lanbidea fisikaria, oftalmologoa, musikologoa, musikaren teorikoa, unibertsitateko irakaslea, psikologoa eta Q11574732
Lantokia(k) Bonn eta Heidelberg
Enplegatzailea(k) Bonngo Unibertsitatea
Heidelbergeko Unibertsitatea
Frederiko Gilen Unibertsitatea
Jasotako sariak
Kidetza Royal Society
Prusiako Zientzien Akademia
Suediako Zientzien Erret Akademia
San Petersburgoko Zientzien Akademia
Hungariako Zientzien Akademia
Arteen eta Zientzien Ameriketako Estatu Batuetako Akademia
Linzeen Akademia
Royal Physiographic Society in Lund
Poznań Society of Friends of Learning
Bavarian Academy of Sciences and Humanities
Zientzien Errusiar Akademia

Hermann von Helmholtz (Potsdam, Alemania, 1821eko abuztuaren 31 - Charlottenburg, Alemania, 1894 irailaren 8a) fisikaria eta fisiologoa izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Potsdamen sendagile militar izan zen (1843), eta gero anatomia eta fisiologia irakasten jardun zuen Könisbergen (1849), Bonnen (1855) eta Heidelbergen (1858). Azkenik, fisikako irakasle izan zen Berlinen, 1871. urtetik aurrera. 1847an argitaratu zuen txosten batean, energiaren iraupenaren hastapena azaltzearekin batera, fenomeno fisikoak energia-motaren aldaketa besterik ez direla frogatu zuen. Energia potentzialaren kontzeptua azaldu eta energiaren iraupen-hastapena aldarrikatu zuen. Helmholtzen zientzia-ekarpenak hainbat alorretara hedatu ziren: elektrizitatea, dinamika, optika, akustika, etab.

1858an isurkarietako zurrunbiloen legeak azaldu zituen. Hotsen tinbrea elkarrekiko harmonikoen bidez definitu zuen (1862). Argiaren barreiadura aztertu zuen (1875), eta alor horretako lanak garrantzi handikoak ziren Lorentzen elektroien teoria moldatzerakoan. Difrakzioak mikroskopioan zuen eragina ere ikertu zuen. Geometria sailean, berriz, zientzia horren alderdi enpirikoari buruzko liburu bat idatzi zuen (1868). Fisiologiaren alorrean, ikustezko eta entzutezko sentipenak aztertu zituen, nerbio-bulkaden abiadurari dagokiona batez ere.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hermann von Helmholtz Aldatu lotura Wikidatan