Artikulu hau "Kalitatezko 1.000 artikulu 12-16 urteko ikasleentzat" proiektuaren parte da

Higidura zuzen

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Fisikan, higidura zuzena deritzo ibilbide osoa lerro zuzen batean duenari. Dimentsio bakarrean gertatzen da, norabide bakarrean alegia, nahiz eta bi noranzkoetan gerta daitekeen, aurrerantz eta atzerantz. Matematikoki aztertzean, abiadura bektorearen modulua kontsideratzen da soilik, baina noranzko bat positibotzat hartzen da eta aurkako noranzkoa, negatibotzat.[1]

Higidura zuzenean abiadurak norabide bakarra duenez, higidura sinpleenetakoa da. Izan ere, partikula indar baten eraginpean azelerazioa jasan arren, bai indarrak eta bai azelerazioak, biek ala biek, norabide berbera dute, higidurarena alegia. Newtonen lehenengo legearen arabera, indarrik jasaten ez duten objektuak lerro zuzenean higitzen dira abiadura konstantez. Baina, lerro zuzenaren norabideko indarrik jasaten badu, higidura ez da zuzena izango. Esate baterako, grabitatearen eraginpean bertikalki erortzen ari dn gorputzak higidura zuzena izango du, nahiz azeleratua izan, grabitate-indarra ere bertikala baita; baina bertikalki erortzen ari ez bada, ibilbidea ez jadanik zuzena izango, parabolikoa baizik. 

Higidura zuzena deskribatzeko erabiltzen diren kontzeptuak eta magnitudeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Partikularen higidura zuzena era matematikoan aztertzeko, zenbait magnitude fisiko eta kontzeptu berezi erabili ohi dira. Dakigunez, higiduraren deskribapenerako erabiltzen diren magnitude fisiko batzuk bektoreak dira; hortaz, bektore modura tratatu beharko lirateke, norabidea ere adieraziz. Dena den, higidura zuzenaren kasuan ibilbidearen norabidea beti berbera eta bakarra denez, bektore horiek guztiok norabide berekoak dira; horregatik, higidura zuzenaren azterketarako nahikoa da bektore horien modulua kontsideratzea soilik; horrelaxe egingo dugu artikulu honetan.

Higidura zuzena deskribatzeko kontzeptuen azalpen grafikoa.

Ibilbidearen adierazpen grafikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Partikula puntual baten ibilbidea esaten zaio partikularen higidura bere osotasunean kontsideratzean erabiltzen den lehenengo  kontzeptu geometrikoari. Definizioz, ibilbidea da partikulak bere higiduran pasatzen dituen puntu guztien leku geometrikoa. Oro har, ibilbidea grafikoki marraztu daitekeen lerro kurbadun bat izango da. Eta higidura zuzenaren kasuan, beraren ibilbidea lerro zuzen batez irudikatuko dugu modu grafikoan: lerroko puntu bakoitza da, izatez, partikulak aldiune jakin batean izan duen toki zehatza da. Ohitura dago erreferentziako jatorri-puntu bat hartzeko ibilbidean, eta, ohituraz, jatorri-puntutzat higidura aztertzen hasten garen aldiunean (aldiunean) partikulak duen posizioa hartzen da. Beraz, ibilbidea lerro zuzen batez adieraziko dugu grafikoki, eta bertan aldiunean partikularen posizioa lerroko puntuan markatuko dugu; beste edozein aldiunetan duen posizioa puntu generikoa izango da, edo zehatzago idatzirik,

Desplazamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jatorri-puntutik edozein aldiunetan partikula dagoen punturainoko distantziari desplazamendua deritzo. Normalean, desplazamendua sinboloaz adierazi ohi da. Agerikoa denez, denboraren funtzioa da: (edo , koordenatua adierazi nahi denean).

Abiadura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Desplazamenduak denbora-unitatean duen aldakuntza adierazten du abiadurak; alegia, desplazamenduaren eboluzio denborala nolakoa den. Oro har, abiadura aldatuz doa higiduran zehar, eta horregatik denboraren funtzio modura adierazten da era matematikoan: . Praktikan bi abiadura definitu ohi dira: batez besteko abiadura eta aldiuneko abiadura.

Batez besteko abiadura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Batez besteko abiadura, , bi aldiuneren artean, eta ,  izandako desplazamenduari dagokio. Definizioz honelaxe adierazten da matematikoki:

Aldiuneko abiadura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aldiuneko abiadura, , batez besteko abiaduraren limite modura definitzen da, hain zuzen ere denbora-tartea zerorantz jotzean:

Hortaz, aldiuneko abiadura desplazamenduaren denborarekiko deribatua da.

Azelerazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Matematikoki definituz, aldiuneko azelerazio, , aldiuneko abiaduraren denborarekiko deribatua da:


Higidura zuzena mekanika klasikoan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Newtonen bigarren legearen aplikatuz, honako hau da higidura zuzenaren oinarrizko ekuazioa:

Oro har, indarra denboraren eta posizioaren funtzioa izan daiteke. Agerikoa denez, bigarren ordenako ekuazio diferentziala da, kasuan kasuko baldintzak aplikatuz integratu beharko dena. Nolanahi ere, indarra nolakoa den kontuan harturik, higidura bereziak sortzen dira, praktikan oso interesgarriak direnak. Adibidez:

  • Higidura zuzen uniformea indarra nulua denean,
  • Higidura zuzen uninformeki azeleratua, indarra konstantea denean, .
  • Higidura harmoniko sinplea, indarra motakoa denean.

Bestalde, higidura zuzena autonomoa dela esaten da, indarrak denboraren menpekotasunik ez duenean: . Kasu horretan, higiduraren magnitude konstante bat defini daiteke: energia.

Higiduraren ekuazioak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ibilbidearen norabidean ardatza hartuz gero, abiaduraren eta azelerazioaren ekuazioak ondoko hauek dira, hurrenez hurren:

Hortaz, ezagutuz gero, posizioa bi aldiz deribatuz denborarekiko, partikularen abiadura eta azelerazioa lor ditzakegu denboraren funtzioan: eta . Beste batzuetan alderantzizko problema ebatzi beharko da. Hau da, datu modura ezaguna izango dugu zein den azelerazioa, , orduan denborarekiko integrazioa eginez lortu ahal izango dugu zein diren edozein aldiunetako abiadura eta azelerazioa, baldin eta hasierako baldintzak, eta , zein diren badakigu. Honelaxe:
Horrez gain, beste erlazio zinematiko garrantzitsu bat ere lor dezakegu, azelerazioaren definizioan deribazioaren erregela ezagun bat aplikatuz, hain zuzen ere, funtzio baten funtzioari dagokiona:
Erlazio hori oso baliagarria izango da edo ezagutzen ditugunean.

Mota desberdinetako higidura zuzenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Higidura zuzen uniformea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Higidura zuzen uniformeko desplazamendu, abiadura eta azelerazioaren eboluzio denboralen adierazpen grafikoa.

Horrela esaten zaio abiadura konstantez gertatzen den higidura zuzenari. Beraz,  denez, honelaxe kalkulatu ahal izango dugu desplazamendua:

eta hasierako aldiunetik aldiunera bitartean integratuz,
Bestalde, azelerazioaren definizioa aplikatuz ikus daitekeenez,
Alegia, azelerazioa nulua da, logikoa den bezala, abiadura konstantea baita. Alboko irudian erakusten da hiru emaitza horien adierazpen grafikoa, hasierako posizioa jatorri puntuz dela kontuan harturik, hau da, eginik.

Higidura zuzen uniformeki azeleratu[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Higidura zuzen uniformeki azeleratuaren desplazamendu, abiadura eta azelerazioaren eboluzio denboralen adierazpen grafikoa.

Kasu honetan azelerazioa konstantea da, hots,  Balio hori kontuan izanik, azalerazioaren definizioko adierazpen matematikoa eta aldiuneen integratuz, abiadurak aldiunean duen abiadura kalkula daiteke:

Bestalde, lorturiko emaitza hori abiaduraren definizioan sartuz, eta muga denboral berberen artean integratuz, desplazamenduak denboraren funtzioan duen balioa lor dezakegu: 
Emaitza horiek guztiak modu grafikoan erakusten dira alboko irudian, hasierako posizioa eta abiadurak nuluak diren kasuan. Nabaria denez, abiaduraren kasuan adierazpen grafikoa malda konstanteko lerro zuzen bat da, eta azelerazioarena, parabola bat.

Higidura zuzen kontserbakorra[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Partikulak higidura zuzen autonomoa duenean,

da, eta orduan sistema fisiko horren energia mekanikoa kontserbatu egiten da
Ikus daitekeenez, energia mekanikoak bi osagai ditu. Lehena
energia zinetikoa da, eta bigarrena, energia potentziala:

Higidura zuzen harmonikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Higidura harmoniko sinplea higidura zuzen kontserbakor bat da zeinean den, konstantea izanik. Kasu horretan higiduraren ekuazioak erraz integratzen dira, eta horrela partikularen posizioaren balio hau lortzen da:

Malguki baten eraginez (indarra) marruskadurarik gabe higitzen ari den gorputzak higidura harmoniko sinplea du.

Hori da higidura harmoniko sinplearen ekuazioa. Higidura hau posizioaren inguruko joan-etorriko oszilazioa da, behin eta berriro errepikatzen dena, etengabe, anplitudearekin. Bestalde, balioari aldiuneko elongazioa deritzo, higiduraren maiztasun angeluarra da, eta hasierako fasea ( aldiuneari dagokiona). Anplitudea da elongazio maximoa.

Kasu honetan, partikularen energia potentzialak

balio du, eta sistema kontserbakor honen energia mekanikoak:
Hau da, energia mekaniko osoa konstante da higiduran zehar; horrela behar zuen sistema autonomo kontserbakorra baita, marruskadurarik egon ezean.

Higidura zuzena mekanika erlatibistan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erlatibitatearen teorian, higidura zuzenaren ekuazioak mekanika newtondarrean baino konplexuagoak dira, zeren indarraren abiaduraren eta azelerazioaren arteko erlazioan abiadura ere eduki behar baita kontuan:

non pausaguneko masa den. Izan ere, ekuazio horretan kontuan hartzen da abiadura handitzean masa ere handitzen dela,
izanik. Horregatik, erlatibitatearen teoriaren arabera, indar konstantez higitzen ari den partikularen azelerazioa gero eta txikiagoa da

El movimiento rectilíneo relativista bajo una fuerza constante en la teoría de la relatividad es un movimiento progresivamente desacelerado, en que la velocidad límite viene dada por la velocidad de la luz., masa gero eta handiagoa egiten ari baita. eta horrek muga bat jartzen dio partikularen abiadurari, argiaren abiadura hain zuzen:

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.    .

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]