Hildeprando
| Hildeprando | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotza | VIII. mendea |
| Heriotza | Italia, 744 ( urte) |
| Familia | |
| Aita | Sigiprand |
| Ezkontidea(k) | Ragintruda (en) |
| Familia | ikusi
|
| Hezkuntza | |
| Hizkuntzak | latina |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | monarka |
| Ideologia eta sinesmenak | |
| Erlijioa | katolizismoa |
Hildeprando (744tik aurrera hil zen), batzuetan “Alferrikakoa” deitua, lombardoen erregea izan zen 735. urtetik aurrera, bere osaba Liutprandorekin batera. 744an Liutprando hil ondoren, Hildeprandek bere izenean gobernatu zuen urte hartan bertan Friuliko dukea zen Ratchisek tronutik kendu zuen arte.
Astiko dukea zen Sigiprandoren semea, Hildeprando bera ere duke (dux) izan zen tronura igo aurretik. 734an, Ravenna Bizantziarraren setio arrakastatsuan parte hartu zuen. Setioaren aurretik edo ondoren, Liutprando gaixotu eta hilzorian zegoela uste zen. Lombardiar noble nagusiek Hildeprando errege hautatu zuten, baina Liutprando sendatu egin zen. Hautaketarekin pozik ez bazegoen ere, Hildeprando ko-errege gisa onartu behar izan zuen. Liutprando bera ere hautatua izan zen bere aita Ansprando hilzorian zegoela. Bi kasuetan, ondorengoa hautatzeko ekimena nobleziak hartu zuen. 735erako, Gregorio II.a Aita Santuaren diplomaziak aliantza bat osatu zuen Bizantziar exarka zen Eutikio, Venetiako duke Urso eta Gradoko patriarka Antoninoren artean. Venetiar flotilla handiaren laguntzaz aliatu berriek Ravenna berreskuratu zuten. Bigarren setio honetan, Hildeprando eta Vicenzako dukea zen Peredeo veneziarrek preso hartu zituzten, Chronicon Venetum-aren arabera.[1]
739an, Liutprando Erromako Dukerrian elizaren aurka kanpaina egiten ari zen bitartean, Hildeprando Ravennako lurralde eklesiastikoak suntsitzen aritu zen. Abuztuan, Liutprando bera batu zitzaion, eta Pentapolia erasotu zuen. 743rako, Liutprandoren osasuna berriro ahultzen hasi zen, eta dirudienez alderdi aitasantuzale bat sortu zen erreinuan, Ratxis dukeak gidatua. Hurrengo urtean Liutprando hil eta Hildeprando oztoporik gabe errege bihurtu zen, Paviako Santa Maria delle Pertiche elizaren ondoan hautatua, lombardoen armadaren aurrean. Bizantziarren eta Aita Santuaren aurkari gogor gisa erakutsi zuen bere burua, eta hilabete gutxiren buruan Ratxisek gidatutako matxinada batek tronutik kendu zuen; honek berehala bakea egin zuen Aita Santu Zakariasekin.[2]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Grierson, P.. (1941). «I. Election and Inheritance in Early Germanic Kingship» Cambridge Historical Journal 7 (1): 1–22. doi:. ISSN 1474-6913. (kontsulta data: 2025-09-04).
- ↑ Hodgkin, Thomas. (1895-10). «Italy and Her Invaders. Vol. V. The Lombard Invasion; Vol. VI. The Lombard Kingdom» The American Historical Review 1 (1): 108. doi:. ISSN 0002-8762. (kontsulta data: 2025-09-04).
| Aurrekoa Liutprando |
Lombardiarren erregea 735-744 |
Ondorengoa Ratxis |