Hiru olatuak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Hiru olatuak Euskal Herriko kostako kondaira ezaguna da, euskal mitologia eta kostaldeko portu txikietako etnografia uztartzen dituena. Kondairaren eszenatoki beste bertsio daude: batzutan sorginak direla, bestetan lamiak direla.

Juan Ignacio Arakistainek 1866an argitaratu zuen lehendabizikoz, Tradiciones vasco-cántabras liburuan.[1]

Kondaira[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Istorioan arrantzale gazte batek, sorginak edo lamiak begizkoak jota, itsas zabalean dagoela hiru olatu erraldoien oldarra jasan zuen. Hirugarrenak txalupa irenstera zihoanean, arrantzaleak -lagun batek ohartarazita- arpoia olatuaren bihotzera jaurti, ikaragarrizko oihu bat entzun eta olatua gorri bihurtu zen. Orduan, txalupa ukitu gabe desagertu zen eta kaira itzultzean sorgina zein izan zenaz ohartu zen.[2]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mitologia Artikulu hau mitologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.