Edukira joan

Hurbiltasun-sentsore

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hurbiltasun-sentsore
Etengailua eta sentsorea

Hurbiltasun-sentsorea[1] kontaktu fisikorik gabe hurbileko objektuen presentzia detektatzeko gai den sentsore bat da.

Hurbiltasun-sentsore batek eremu elektromagnetiko bat edo erradiazio elektromagnetikoko izpi bat (infragorria, adibidez) igortzen du, eta eremuan edo itzulera-seinalean aldaketak bilatzen ditu. Begiesten den objektuari hurbiltasun-sentsorearen helburua deitzen zaio. Hurbiltasun-sentsore ezberdinek sentsore ezberdinak eskatzen dituzte. Adibidez, hurbiltasun-sentsore kapazitibo bat edo sentsore fotoelektriko bat egokia izan daiteke helburu plastiko baterako; hurbiltasun-sentsore induktibo batek helburu metaliko bat behar du beti.

Hurbiltasun-sentsoreek fidagarritasun handia eta bizitza funtzional luzea izan dezakete, pieza mekanikorik ez dagoelako eta sentsorearen eta objektu sentsatuaren arteko kontaktu fisikorik ez dagoelako.

Hurbiltasun-sentsoreak ere erabiltzen dira makinaren bibrazioaren monitorizazioan ardatz baten eta bere euskarriaren arteko distantziaren aldakuntza neurtzeko. Hau ohikoa da lurrun-turbina handietan, konpresoreetan eta kojineteak erabiltzen dituzten motorretan.

Hurbiltasun-sentsore bat, irismen oso laburrera egokitua, usu erabiltzen dute ukipen-etengailu gisa.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Euskalterm: [SPRI. Industria Berriaren Hiztegia] [2025]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]