Hygrocybe quieta

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hygrocybe quieta
2009-10-01 Hygrocybe quieta 26372.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaHygrophoraceae
GeneroaHygrocybe
Espeziea Hygrocybe quieta
Singer, 1951

Hygrocybe quieta Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Jangarri kaskartzat hartzen den espeziea da, eta ez du inolako erakargarritasunik sukaldaritzarako.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 2 eta 7 cm arteko diametrokoa, gaztetan kanpai itxurakoa, ondoren laua titi kamuts batekin, ilegabea edo fibrila fin batzuekin, hori-urre kolorekoa edo hori-laranjakoa.

Orriak: Lodiak, zabal, zabalak, izurtuak, sabeldunak eta itsatsiak. Kolore horixkakoak edo arrosa-laranjakoak.

Hanka: 2 - 6 x 0,5 - 1,5 cm-koa, barnehutsa, leuna, baina ez likatsua, konprimitua, hori-arrautza kolorekoa.

Haragia: Mehea, hori-limoi edo hori-laranja kolorekoa, zimitzen usain desatsegina du, Lactarius quietus gogorarazten du.[2]

Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin, esan nahi du.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jangarria.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hygrocybe flavescens delakoarekin, baina honek ez du Lactarius quietus espeziearen usainik. Badira beste Hygrocybe horixka batzuk, eta horiekin nahas daiteke: Hygrocybe chlorophana, Hygrocybe constans, Hygrocybe aurantiosplendens, etab.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udazkeneko espeziea da, eta basoetako leku belartsuetan, belardietan eta larreetan ateratzen da.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa, Australia, Papua Ginea Berria, Kenya, Errusia, Kanada eta AEB.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 137 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 204 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 411 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 108 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]