Edukira joan

Indol

Wikipedia, Entziklopedia askea
Indol
Formula kimikoaC8H7N
SMILES kanonikoa2D eredua
MolView3D eredua
KonposizioaNitrogeno, karbono eta hidrogeno
Motaindole alkaloid (en) Itzuli eta indole (en) Itzuli
Tautomeroa3H-indole (en) Itzuli
Ezaugarriak
Dentsitatea
1,22 g/cm³ (25 ℃, solido)
Disolbagarritasuna1,87 g/kg (ur, 20 ℃)
Fusio-puntua52,3 ℃
52 ℃
Irakite-puntua254 ℃ (101,325 kPa)
Lurrun-presioa100 kPa (254 ℃)
Ura-oktanol banatze kofizientea2,14
Masa molekularra117,058 Da
Erabilera
Rolaprimary metabolite (en) Itzuli
Identifikatzaileak
InChlKeySIKJAQJRHWYJAI-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia120-72-9
ChemSpider776
PubChem798
Reaxys107693
Gmelin16881
ChEBI3477
ChEMBLCHEMBL15844
RTECS zenbakiaNL2450000
ZVG31030
DSSTox zenbakiaNL2450000
EC zenbakia204-420-7
ECHA100.004.019
CosIng40299
RxNorm1311224
Human Metabolome DatabaseHMDB0000738
KNApSAcKC00001418
UNII8724FJW4M5
KEGGC00463
PDB LigandIND

Indola konposatu organiko aromatiko heteroziklikoa da, C8H7N formula duena. Konposatu biziklikoa da fusionatutako bentzeno- eta pirrol-eraztun banaz osatutakoa. Solido zuri-horixka da. Ur eta etanol berotan, bentzenotan, toluenotan eta dietil eterretan disolbagarria da. Narritagarria, korrosiboa eta toxikoa da[1][2].

Indola produktu naturala da eta harrikatzaren bikean, landare batzuetan (jasmina, laranja-lorea, …), eta animalien gorotzetan.

Indolak hagitz deribatu ordezkatu izateaz gain, bere egitura konposatu kimiko askotan ageri da. Erradikal gisa indolilo izendatzen da.

Indola eta bere deribatuak sintetizatzeko bide ugari topa daiteke literaturan. Indola industrialki sintetizatzeko bide nagusiak gas fasean dagoen anilina etilen glikolarekin erreakzionarazten da katalizatzaile baten presentzian[3].

Indole from aniline and ethylene glycol 2

(R = H)

Indola erabilera adierazgarria du sintesi kimikoan perfumeak, aromatizatzaileak eta beste produktu kimiko batzuk perestatzeko[4].

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. «ECHA CHEM» chem.echa.europa.eu (kontsulta data: 2025-11-12).
  2. (Ingelesez) PubChem. «Indole» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-11-12).
  3. (Ingelesez) Collin, Gerd; Höke, Hartmut. (2000). «Indole» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd)  doi:10.1002/14356007.a14_167. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2025-11-12).
  4. «Indole - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2025-11-12).