Inozibe udareusain

Wikipedia, Entziklopedia askea
Inozibe udareusaina
Coloured Figures of English Fungi or Mushrooms - t. 365.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaInocybaceae
GeneroaInocybe
Espeziea Inocybe pyriodora
[[|]]

Inozibe udareusaina (Inocybe pyriodora) Inocybaceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Toxikoa.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, nahiko haragitsua, hasieran kanpai itxurakoa eta gero zabaldu egiten da, okre-gamuza kolorekoa edo lehoi kolorekoa, ilunagoa erdian, zuntzexkaz edo ezkata ilunagoez estalia diskoan eta ertz fibrilosoarekin eta urratuarekin.

Orriak: Eskotatuak,nahiko estu eta zabalak, gaztetan krema kolorekoak eta gero marroi-kanela kolorekoak.

Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.

Hanka: Zilindrikoa, pixka bat lodiagoa oinarrian, zurixka eta zuntz txiki arrexka kolorekoekin, goian izan ezik, hor zuria eta pruinaduna da.

Haragia: Lodia, itxia, zurixka, aireak ukitzean berehala arrosa zikin kolorekoa bihurtzen da.[2]

Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza, esan nahi duen "oso inós" hitzetik eta burua esan nahi duen "cybe" hitzetik dator; hau da zuntzezko kapela.

Toxikotasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Toxikoa da. Sindrome miko-kolirnegikoa eragiten du.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Inocybe corydalina eta Inocybe bongardii toxikoak, antzekoak dira.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean, hostozabalen eta koniferoen baso hezeetan.

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa, Ipar Amerika.

Erreferentzia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 236 or. ISBN 84-505-1806-7..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 356 or. ISBN 978-84-617-0196-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]