Integralaren sinbolo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Integralaren sinboloa edo ikurra.

Matematikan, integrala adierazteko sinboloa edo ikurra erabiltzen da.

Integral mugagabeen notazio modernoa Leibnizek ezarri zuen 1675. urtean.[1][2] Summa adierazteko (latinez, "batuketa" edo "guztira"), "∫", integralaren sinboloa sortu zuen S luzanga hizkia erabiliz. Integral mugatuaren notazio modernoa, integralaren sinboloan beheko eta goiko borneak dituena, Joseph Fourierek erabili zuen lehenengo aldiz Frantziako Akademiaren Mémoires lanean, 1819–20 inguruan; lan hori bere 1822ko[3][4] liburuan berrargitaratu zuen.

Arabiera modernoaren matematika-notazioan, eskuinetik ezkerrera idazten denez gero, integralaren sinbolo alderantzikatua Signed'IntegracióArabic.png[5] erabiltzen dute.

sinboloa U+222B da Unicode kodean, \int LaTeX kodean. HTML kodean, honela idazten da: (idazkera hamaseitar), (idazkera hamartar) eta .

sinboloa hizkuntzalaritzako ʃ sinboloaren oso antzekoa da, baina ez ditugu nahasi behar.

Honako sinbolo hauek zerikusia dute: (integral bikoitza, U+222C), (integral hirukoitza, U+222D), (inguru-integrala, U+222E), (gainazal-integrala, U+222F), eta (bolumen-integrala, U+2230).

Sinboloa
Izena Esanahia Adibideak
Ahoskera
Adarra
Integrala (f funtzioaren integral mugatua a-tik b-ra)
«integral efe ixa diferentzial ixa, a-tik be-ra»
(f funtzioaren integral mugagabea , eta f-ren jatorrizko funtzio bat adierazten du)
«integral efe ixa diferentzial ixa»


«Integral ... diferentzial ... (...(e)tik ...(e)ra)»
Analisi matematikoa

Erreferentziak eta oharrak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Burton, David M. (2005). The History of Mathematics: An Introduction (6. ed.), McGraw-Hill, ikus 359. or., ISBN 978-0-07-305189-5
  2. Leibniz, Gottfried Wilhelm (1899) (Gerhardt, Karl Immanuel, ed.). Der Briefwechsel von Gottfried Wilhelm Leibniz mit Mathematikern. Erster Band, Berlin: Mayer & Müller, 154. or.
  3. Cajori, Florian (1929). A History Of Mathematical Notations, II. lib., Open Court Publishing, ikus 247.–252. or., ISBN 978-0-486-67766-8
  4. Fourier, Jean Baptiste Joseph (1822). Théorie analytique de la chaleur, Chez Firmin Didot, père et fils, ikus §231. or., [1]
  5. W3C (2006). Arabic mathematical notation [2]

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  •  

Stewart, James «Integrals» Single Variable Calculus: Early Transcendentals (5. argitaraldia) Belmont, CA 381. orrialdea ISBN 0-534-39330-6 .

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Integralaren sinbolo Aldatu lotura Wikidatan