Iodoformo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Iodoformo
Iodoform.svg
Iodoform2.jpg
Formula kimikoaCHI3
SMILES kanonikoa2D eredua
InChl3D eredua
Osatutaiodo, karbono eta hidrogeno
AurkitzaileaGeorges Serullas (en) Itzuli eta Jean Baptiste Dumas
Ezaugarriak
Dentsitatea
4,01 g/cm³ (20 °C)
Disolbagarritasuna0,01 g/100 g (ur, 20 °C)
Fusio-puntua119 °C
122 °C
Deskonposizio-puntua210 °C
Masa molekularra393,721 Da
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
2
1
Denboran ponderatutako esposizio muga10 mg/m³ (10 h, baliorik ez)
Eragin dezakeIodoform exposure (en) Itzuli
Identifikatzaileak
InChlKeyOKJPEAGHQZHRQV-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia75-47-8
ChemSpider6134
PubChem6374
Reaxys1697010
Gmelin37758
ChEMBLCHEMBL1451116
RTECS zenbakiaPB7000000
ZVG491168
DSSTox zenbakiaPB7000000
EC zenbakia200-874-5
ECHA100.000.795
CosIng56726
RxNorm27748
UNIIKXI2J76489
KEGGD01910

Iodoformo CHI3 formula duen konposatu kimikoa da. Georges Serrulas frantses kimikariak aurkitu zuen 1824 urtean. Solido horixka da, kristal hori-berdexkak eratzen dituena, eta oso usain sarkorra du. Ez da uretan disolbatzen, baina bai disolbatzaile organikoetan. Base bat aurrean dela iodoa alkoholarekin edo azetonarekin erreakzionaraziz lortzen da. Ehunak edo mikrobioak ukitzen baditu, iodoa askatzen du; horrek indar antiseptikoa eta neurri batean analgesikoa ematen dio, eta aldi berean zelulen berregiten laguntzen du. Hori dela eta, zauriak garbitzeko erabiltzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Kimika Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.