Isaak Rabin

Wikipedia(e)tik
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Isaak Rabin
Yitzhak Rabin (1986) cropped.jpg
Chief of General Staff

1964 - 1968
Tzvi Tzur - Haim Bar-Lev
Knesseteko kide

1974ko urtarrilak 21 - 1995eko azaroak 5
Komunikazio ministro

1974ko ekainak 3 - 1975eko martxoak 20
Israelgo lehen ministro

1974ko ekainak 3 - 1977ko apirilak 22
Golda Meir - Shimon Peres
Defentsa ministro

1984ko irailak 13 - 1990eko martxoak 15
Israelgo lehen ministro

1992ko uztailak 13 - 1995eko azaroak 4
Yitzhak Shamir - Shimon Peres
Defentsa ministro

1992ko uztailak 13 - 1995eko azaroak 4
Minister of Health

1994ko otsailak 8 - 1994ko ekainak 1
Bizitza
Jaiotza Jerusalem1922ko martxoaren 1a
Herrialdea  Israel
Talde etnikoa judua
Lehen hizkuntza hebreera
Heriotza Tel Aviv1995eko azaroaren 4a (73 urte)
Hobiratze lekua Herzl mendia
Heriotza modua gizahilketa (bala zauria)
Hiltzailea Yigal Amir
Familia
Ezkontidea(k) Leah Rabin
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzak ingelesa
hebreera
Lanbidea
Lanbidea politikaria, diplomazialaria eta ofiziala
Lantokia(k) Jerusalem
Jasotako sariak
Gradua Rav Aluf
Sinesmenak
Erlijioa ateismoa
Alderdi politikoa Israelgo Alderdi Laborista
Yitzhak Rabin signature.svg

Isaak Rabin edo Yitzhak Rabin (hebreeraz: יִצְחָק רַבִּין‎, jitsˈχak ʁaˈbin ahoskatua; Jerusalem, Palestinako Britainiar Mandatua, 1922ko martxoaren 1a - Tel Aviv, Israel, 1995eko azaroaren 4a) militar eta politikari israeldarra izan zen. Israelgo lehen ministroa izan zen birritan: 1974tik 1977ra eta 1992tik 1995era.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Israelgo legioko kide zen, eta Palestinarako europar juduen emigrazioaren arduradun nagusia izan zen. Arabiarren eta israeldarren arteko lehen bi gerretan parte hartu zuen (1943-1948, Palmatx komandoak; 1956-1959, iparraldeko osteen komandante nagusia). Israelen defentsarako gudarosteko estatu nagusiko buruzagi zen 1964-1968 urteetan, eta arabiarren eta israeldarren arteko hirugarren gerran buruzagi izan zen 1967an. Gerra amaitzean enbaxadore izan zen Washingtonen (1968-1973).

Yitzhak Rabin, Bill Clinton, eta Yasser Arafat 1993ko irailaren 13an, Osloko hitzarmenean.

Alderdi Laboristako buru bihurtu zen eta Israelgo Lehen ministro hautatu zuten (1974-1977) baina finantza mailako arazoengatik kargua utzi behar izan zuen. Israelgo Defentsarako ministro izan zen 1984-1990 urteetan. 1992tik 1995era lehen ministro izendatu zuten berriz. 1994an Bakearen Nobel saria jaso zuen. 1995 urtean erail zuten.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Isaak Rabin Aldatu lotura Wikidatan