Isipu-belar

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Isipu-belar
Hyssopus officinalis.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaPlantae
OrdenaLamiales
FamiliaLamiaceae
LeinuaMentheae
GeneroaHyssopus
Espeziea Hyssopus officinalis

Isipu-belarra (Hyssopus officinalis) Hyssopus generoko landare belarkara da, jatorriz Europa Hegoaldekoa, Ekialde Hurbilekoa eta Kaspiar itsaso ingurukoa. Sendabelarra da, ezen baititu ezaugarri antiseptiko, espektoratzaile eta eztul aurkakoak. Baratzetan landatu izan da, beldarrak, zorriak eta barraskiloak usatzen baititu. Erleak erakartzen ditu ere[1].

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Isipu-belarra kolore biziko landarea da, 30 eta 60 cm artekoa. Zurtoina zurkara da oinarrian, bertatik hainbat adaxka hazten direla. Hostoak lantzeolatuak dira, berde ilunak eta 2-2,5 cm luze.

Udan lore usaintsuak garatzen ditu, arrosak, urdinak edo, batzuetan, zuriak. Akenio txiki luzangak ematen ditu.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sukaldaritzan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Menda eta mikatzaren arteko zaporea dute loreek, batez ere entsalada, zopa eta arrauzkietan erabiltzekoak. Hostoak ere jangarriak dira, entsalada, ore eta gazta berriarekin. Ez da komeni batzuk eta besteak janari berean jartzea, hostoak nabarmenagoak baitira.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Ekogunea (Kutxa fundazioa) (2014) Lore-landareak ere baratzetan.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Biologia Artikulu hau biologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.