Jürgen Habermas

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Jürgen Habermas
JuergenHabermas.jpg
Bizitza
Jaiotza Düsseldorf1929ko ekainaren  18a (89 urte)
Herrialdea  Alemania
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Marburgoko Unibertsitatea
Göttingengo Unibertsitatea
Bonngo Unibertsitatea
Hezkuntza-maila Ph.D.a
Tesi zuzendaria Wolfgang Abendroth Itzuli
Erich Rothacker Itzuli
Oskar Becker Itzuli
Doktorego ikaslea(k) Hans-Hermann Hoppe Itzuli
Hizkuntzak alemana
Irakaslea(k) Theodor Wiesengrund Adorno
Max Horkheimer
Ikaslea(k) Agapito Maestre Sánchez Itzuli
Jarduerak
Jarduerak soziologoa, filosofoa eta unibertsitateko irakaslea
Lantokia(k) Gummersbach eta Marburg
Enplegatzailea(k) Goethe University Frankfurt Itzuli
Northwestern Unibertsitatea
Marburgoko Unibertsitatea
Lan nabarmenak The Theory of Communicative Action Itzuli
Legitimation Crisis Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Serbian Academy of Sciences and Arts Itzuli
Academia Europaea Itzuli
Alemaniako hizkuntza eta literatura akademia
Hungariako Zientzien Akademia
Arteen eta Zientzien Ameriketako Estatu Batuetako Akademia
Zientzien Errusiar Akademia
Britainiar Akademia
Mugimendua Frankfurteko eskola
Kritizismoa
Genero artistikoa Teoria kritikoa
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa ateismoa
IMDb nm7601685
Jürgen Habermas signature.jpg

Jürgen Habermas (alemaneraz ˈjʏʁɡən ˈhaːbɐmaːs ahoskatua; Düsseldorf, 1929ko ekainaren 18a) alemaniar soziologo eta filosofoa da, teoria kritikoa eta pragmatismoa bultzatu zuena. Epistemologian oinarritutako bere lanak XX. mendean beso luzekoak izan ziren.

Ekintza komunikatiboaren teoria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jürgen Habermas gizartea aztertzeko eredu bat proposatzen digu, arrazionaltasuneko bi forma erabiliz: bizitzaren munduaren benetako arrazionaltasuna eta sistemaren arrazionaltasun formala.

Bizitzaren mundua barne perspektiba bat adierazten du, gizartearen gainean jarduten duten pertsonen ikuspuntua bezala.

Sistemak kanpo perspektiba adierazten du, egitura sistemikoa bezala.

Habermas gizartea ikasten du sistema konplexuen pilaketa bat bezala, aktorea prozesuetan eraldatua desagertzen den lekuan.

Ekintza komunikatiboaren teorian[1] Habermasek, bakarrik manifestazio sinbolikoak ekintza izendatzen ditu, arauen bidez araututako ekintza eta ekintza dramaturgikoa erlazioan sartzen da mundu batekin gutxienez, baina beti mundu objektiboarekin.

Lanaren inguruan, ekintza komunikatiboaren eremua kontrajartzen du, “sinboloen bidez bitartekatutako elkarrekintza bat” bezala definitzen duena. Ekintza honek oinarri bezala, ekintzako derrigorrezko arauak ditu, elkarrekiko portaerako formak definitzen dituztenak, eta ulertuak eta ezagutuak izan behar dira intersubjektiboki.

Ekintza mota honek, gizartearen marko instituzionalari bidea ematen dio, ekintza instrumentalen eta estrategikoen sistemen kontrajarpenean.

Soziologian erabilitako ekintzaren kontzeptu mordoetatik, Habermas, laura murrizten ditu:

1.-Ekintza teleologikoaren kontzeptua, ekintzaren teoria filosofikoaren zentroa hartzen duela Aristotelesen garaitik. Aktoreak zerbait egiten du edo nahi dituen gauzak betetzea egiten du, egoera jakin batean bat datozen baliabideak aukeratuz, eta modu egokiz aplikatuz.

2.-Arauen bidez erregulatutako kontzeptua, gizarte talde baten kideei buruzkoa da, haien ekintzak zuzentzen dituztela balio komunengatik.

3.-Ekintza dramaturgikoaren kontzeptua, ez dio erreferentziarik egiten aktore bakar bati, ezta gizarte talde baten kide bati ere ez. Aktoreak bere publikoan beraren irudi jakin bat igortzen du, desiratzen duena adieraztean, hau da, bere subjektibitatea.

4.-Ekintza komunikatiboaren kontzeptua, gutxienez bi pertsonen arteko interakzioaz jarduten du, lengoaia eta ekintza izateko gai direnak, eta pertsonen arteko erlazioa hasten dutenak.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jürgen Habermas lana oso aipatua[2] da mendebaldeko mundu akademikoan. Bere lan gehienak ingelesera, frantsesera, gaztelaniara eta munduko beste hainbat hizkuntzetara itzuli egin dira.

Habermas 2011. urtean Berlineko Humboldt Unibertsitatean
  • (Alemanez) Das Absolute und die Geschichte. Von der Zwiespältigkeit in Schellings Denken
  • (Alemanez) Student und Politik. Eine soziologische Untersuchung zum politischen Bewußtsein Frankfurter Studenten
  • (Alemanez) Strukturwandel der Öffentlichkeit. Untersuchungen zu einer Kategorie der bürgerlichen Gesellschaft
  • (Alemanez) Theorie und Praxis. Sozialphilosophische Studien
  • (Alemanez) Erkenntnis und Interesse
  • (Alemanez) Technik und Wissenschaft als „Ideologie“,
  • (Alemanez) Protestbewegung und Hochschulreform
  • (Alemanez) Zur Logik der Sozialwissenschaften
  • (Alemanez) Theorie der Gesellschaft oder Sozialtechnologie. Was leistet die Systemforschung?
  • (Alemanez) Philosophisch-politische Profile
  • (Alemanez) Kultur und Kritik
  • (Alemanez) Legitimationsprobleme im Spätkapitalismus
  • (Alemanez) Zur Rekonstruktion des Historischen Materialismus
  • (Alemanez) Politik, Kunst, Religion. Essays über zeitgenössische Philosophen.
  • (Alemanez) Theorie des kommunikativen Handelns
  • (Alemanez) Kleine politische Schriften I–IV
  • (Alemanez) Moralbewußtsein und kommunikatives Handeln
  • (Alemanez) Vorstudien und Ergänzungen zur Theorie des kommunikativen Handelns
  • (Alemanez) Die neue Unübersichtlichkeit. Kleine Politische Schriften V
  • (Alemanez) Der philosophische Diskurs der Moderne
  • (Alemanez) Eine Art Schadensabwicklung. Kleine Politische Schriften VI
  • (Alemanez) Nachmetaphysisches Denken. Philosophische Aufsätze
  • (Alemanez) Die nachholende Revolution. Kleine politische Schriften VII
  • (Alemanez) Die Moderne – Ein unvollendetes Projekt. Philosophisch-politische Aufsätze
  • (Alemanez) Erläuterungen zur Diskursethik
  • (Alemanez) Texte und Kontexte
  • (Alemanez) Vergangenheit als Zukunft? Das alte Deutschland im neuen Europa? Ein Gespräch mit Michael Haller
  • (Alemanez) Faktizität und Geltung. Beiträge zur Diskurstheorie des Rechts und des demokratischen Rechtsstaates
  • (Alemanez) Die Normalität einer Berliner Republik. Kleine Politische Schriften VIII
  • (Alemanez) Die Einbeziehung des Anderen. Studien zur politischen Theorie
  • (Alemanez) Vom sinnlichen Eindruck zum symbolischen Ausdruck. Philosophische Essays
  • (Alemanez) Die postnationale Konstellation. Politische Essays
  • (Alemanez) Wahrheit und Rechtfertigung. Philosophische Aufsätze
  • (Alemanez) Zeit der Übergänge. Kleine Politische Schriften IX
  • (Alemanez) Die Zukunft der menschlichen Natur. Auf dem Weg zu einer liberalen Eugenik?
  • (Alemanez) Kommunikatives Handeln und detranszendentalisierte Vernunft
  • (Alemanez) Der gespaltene Westen. Kleine politische Schriften X
  • (Alemanez) Zwischen Naturalismus und Religion. Philosophische Aufsätze
  • (Alemanez) Ach, Europa. Kleine politische Schriften XI.
  • '(Alemanez) 'Philosophische Texte

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Habermas: komunikaziorako egoera ideala
  2.   «XXI. MENDEKO PEDAGOGIA: PEDAGOGIA KRITIKOA» XXI. MENDEKO PEDAGOGIA 2015eko urriaren 26a, astelehena . Noiz kontsultatua: 2019-03-12 .
Zirriborro Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Jürgen Habermas