Edukira joan

Jānis Čakste

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jānis Čakste

1. Letoniako Presidentea

1922ko azaroaren 14a - 1927ko martxoaren 14a - Gustavs Zemgals
Saeimako kidea


Member of the State Duma of the Russian Empire (en) Itzuli

Bizitza
JaiotzaViesturi Parish (en) Itzuli, 1859ko irailaren 14a
Herrialdea Errusiar Inperioa
 Letonia
HeriotzaRiga, 1927ko martxoaren 14a (67 urte)
Hobiratze lekuaForest Cemetery (en) Itzuli
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
HeziketaMoscow Imperial University, Faculty of Law (en) Itzuli 1886)
Academia Petrina (en) Itzuli
Hizkuntzakletoniera
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria eta abokatua
Enplegatzailea(k)Letoniako Unibertsitatea
Jasotako sariak
KidetzaLatvian Literary Society (en) Itzuli
Austrums Academic Society (en) Itzuli
Ideologia eta sinesmenak
Alderdi politikoa Alderdi Konstituzionalista Demokrata

Find a Grave: 195537505 Edit the value on Wikidata

Jānis Kristaps Čakste (Jelgava udalerria, 1859ko irailaren 14aRiga, 1927ko martxoaren 14a) letoniar politikaria izan zen. Letonia independenteko lehen estatuburua izan zen, Herri Kontseiluko presidente (1918-1920), parlamentuko presidente (1920-1922) eta Errepublikako presidente (1922-1927) karguetan.

1882an Zuzenbidea ikastera joan zen Moskuko Unibertsitatera eta bertan ikasle letoniarrez osatutako elkarte bat sortu zuen 1883an, beranduago Austrums anaitasunean eraldatu zena. 1886an graduatu ondoren, Jelgavara itzuli zen.

San Petersburgoko Estatu Unibertsitatean graduatu ondoren, Kurlandiako gobernuaren legezko sailean lan egin zuen eta 1888tik aurrera Jelgavan. 1889an Tēvija egunkariko editore bihurtu zen. 1895ean letoniar kantagintzaren jaialdiaren antolatzaile eta finantzatzaileetako bat izan zen. 1905eko Errusiako Iraultzan, Errusiar Inperioaren barruan autonomia letoniar bat sortzeko proiektu batean parte hartu zuen.

1906an Errusiar Inperioko lehen duma estataleko kide aukeratu zuten. Tsarrak duma kendu zuenean, Čakste Vyborgeko manifestuaren sinatzaileetako bat izan zen, erregimen tsaristari indarkeriarik gabeko erresistentzia eskatuz. Horregatik, hiru hilabeteko espetxe-zigorra ezarri zioten.

Lehen Mundu Gerran errefuxiatu letoniarrei lagundu zien. 1917an Amerikako Estatu Batuetara bidaia bat hasi zuen Letoniaren independentziaren ideia zabaltzeko baina 1917ko Errusiako Iraultzak planak aldatu zituen.

1918ko azaroaren 17an Letoniaren independentzia aldarrikatu zuen Herri Kontseiluko presidente hautatu zuten. 1919an Parisko Bake Itunean parte hartu zuen. 1920an parlamentuko presidente hautatu zuten eta 1922ko azaroaren 7an parlamentuak Letoniako Errepublikako lehen presidente izendatu zuen. Presidente gisa zituen botereak zeremonialak izan ziren eta kanpo-politikan aritu zen.

1925eko hauteskunde presidentzialean Čakste Zentro Demokratikoa alderdiko hautagaia izan zen eta berriro hautatua izatea lortu zuen. 1927an hil zen, hiru urteko agintaldia amaitu baino lehen.