Jānis Čakste
| Jānis Čakste | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
1922ko azaroaren 14a - 1927ko martxoaren 14a - Gustavs Zemgals →
| |||||||
| Bizitza | |||||||
| Jaiotza | Viesturi Parish (en) | ||||||
| Herrialdea | |||||||
| Heriotza | Riga, 1927ko martxoaren 14a (67 urte) | ||||||
| Hobiratze lekua | Forest Cemetery (en) | ||||||
| Familia | |||||||
| Seme-alabak | ikusi
| ||||||
| Hezkuntza | |||||||
| Heziketa | Moscow Imperial University, Faculty of Law (en) Academia Petrina (en) | ||||||
| Hizkuntzak | letoniera | ||||||
| Jarduerak | |||||||
| Jarduerak | politikaria eta abokatua | ||||||
| Enplegatzailea(k) | Letoniako Unibertsitatea | ||||||
| Jasotako sariak | |||||||
| Kidetza | Latvian Literary Society (en) Austrums Academic Society (en) | ||||||
| Ideologia eta sinesmenak | |||||||
| Alderdi politikoa | |||||||
Jānis Kristaps Čakste (Jelgava udalerria, 1859ko irailaren 14a – Riga, 1927ko martxoaren 14a) letoniar politikaria izan zen. Letonia independenteko lehen estatuburua izan zen, Herri Kontseiluko presidente (1918-1920), parlamentuko presidente (1920-1922) eta Errepublikako presidente (1922-1927) karguetan.
1882an Zuzenbidea ikastera joan zen Moskuko Unibertsitatera eta bertan ikasle letoniarrez osatutako elkarte bat sortu zuen 1883an, beranduago Austrums anaitasunean eraldatu zena. 1886an graduatu ondoren, Jelgavara itzuli zen.
San Petersburgoko Estatu Unibertsitatean graduatu ondoren, Kurlandiako gobernuaren legezko sailean lan egin zuen eta 1888tik aurrera Jelgavan. 1889an Tēvija egunkariko editore bihurtu zen. 1895ean letoniar kantagintzaren jaialdiaren antolatzaile eta finantzatzaileetako bat izan zen. 1905eko Errusiako Iraultzan, Errusiar Inperioaren barruan autonomia letoniar bat sortzeko proiektu batean parte hartu zuen.
1906an Errusiar Inperioko lehen duma estataleko kide aukeratu zuten. Tsarrak duma kendu zuenean, Čakste Vyborgeko manifestuaren sinatzaileetako bat izan zen, erregimen tsaristari indarkeriarik gabeko erresistentzia eskatuz. Horregatik, hiru hilabeteko espetxe-zigorra ezarri zioten.
Lehen Mundu Gerran errefuxiatu letoniarrei lagundu zien. 1917an Amerikako Estatu Batuetara bidaia bat hasi zuen Letoniaren independentziaren ideia zabaltzeko baina 1917ko Errusiako Iraultzak planak aldatu zituen.
1918ko azaroaren 17an Letoniaren independentzia aldarrikatu zuen Herri Kontseiluko presidente hautatu zuten. 1919an Parisko Bake Itunean parte hartu zuen. 1920an parlamentuko presidente hautatu zuten eta 1922ko azaroaren 7an parlamentuak Letoniako Errepublikako lehen presidente izendatu zuen. Presidente gisa zituen botereak zeremonialak izan ziren eta kanpo-politikan aritu zen.
1925eko hauteskunde presidentzialean Čakste Zentro Demokratikoa alderdiko hautagaia izan zen eta berriro hautatua izatea lortu zuen. 1927an hil zen, hiru urteko agintaldia amaitu baino lehen.