Jean-Étienne Esquirol

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jean-Étienne Esquirol
Jean-Étienne Dominique Esquirol.jpg
Bizitza
Izen osoa Jean-Étienne Dominique Esquirol
Jaiotza Tolosa Okzitania1772ko otsailaren 3a
Herrialdea  Frantzia
Heriotza Paris1840ko abenduaren 12a (68 urte)
Hobiratze lekua Père Lachaise hilerria
Familia
Aita Jean-Baptiste Esquirol
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa Tolosako Unibertsitatea
Montpellierreko Unibertsitatea
Tesi zuzendaria Philippe Pinel
Hizkuntzak frantsesa
Irakaslea(k) Philippe Pinel
Jean-Nicolas Corvisart (en) Itzuli
Ikaslea(k) Gérard Marchant (en) Itzuli
François Leuret (en) Itzuli
Camille Bouchet (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerak psikiatra
Enplegatzailea(k) Pitié-Salpêtrière Ospitalea
Hôpital Esquirol (en) Itzuli
Influentziak Philippe Pinel
Kidetza Suediako Zientzien Errege Akademia
Académie Nationale de Médecine (en) Itzuli

Jean-Étienne Dominique Esquirol (Tolosa, 1772 - Paris, 1840) frantziar psikiatra izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Esquirol-ek Tolosan ikasi zuen eta bere hezkuntza Montpellier-en burutu zuen. Parisera joan zen 1799an non Hôpital de la Salpêtrière-n lan egin zuen, Philippe Pinelen ikasle gogokoena bilakatu zen. Pinelek eromena sakonki ikertu eta maison de santé (eroetxea) bat ezarri zuen ikerketa modu seguruan egiteko 1801ean. Esquirolen eroetxeak arrakasta izan zuen, 1810. urtean Parisko hamar erakunde onenen artean kokatuta izanik.

1805ean, eromenaren kasuak sendatzeko kausak, sintomak eta bitartekotzat jotzen zituen Pasioak izeneko tesia argitaratu zuten. Esquirolek, Pinelek bezala, buruko gaixotasunaren jatorria arimaren pasioetan zegoela uste zuen eta ziur zegoen erokeriak ez zuela gaixoaren arrazoia guztiz eta ezinbestean eragiten.

1817an, dagoeneko Frantziako berrezarkuntzan, Esquirolek buruko gaixotasunen inguruko ikastaroak hasi zituen Salpêtrière-ko ikasgela inprobisatuan. Frantzian psikiatriako lehen irakaskuntza formala izan zen.

1810, 1814 eta 1817 urteetan, Esquirolek, bere kontura eta gastuekin, eguneko zentroak bisitatu zituen Frantzian zehar. 1818an, bidai horien ondoren, Herrizaingo ministroari aurkeztu zion memoria labur bat idatzi zuen eta bere aurkikuntzen deskribapen zehatza, Dictionnaire des sciences Medicales izenarekin argitaratua. Artikulu hauek zehaztasun eta zorrotz deskribatzen zituzten Frantzian eroen bizi baldintza tamalgarriak. Erakutsi zuten Parisen egin ziren erreformak ez zirela beste probintzietara transferitu. Bi artikulu hauek medikuntza lanbideari eta gobernuari zuzendutako erreforma programa osatzen zuten. Bere ikasleen artean André-Pamphyle-Hyppolite Rech nabarmentzen da.

Bere lanaren funtsezko puntuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]