Jean-Baptiste Say

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Jean-Baptiste Say
Jean-Baptiste Say.jpg
Bizitza
Jaiotza Lyon1767ko urtarrilaren 5a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Paris1832ko azaroaren 15a (65 urte)
Hobiratze lekua Père Lachaise hilerria
Familia
Aita Jean-Étienne Say
Ama Françoise Castanet
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Q3065484 Itzuli
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak ekonomialaria, idazlea, industrialaria, kazetaria eta itzultzailea
Lantokia(k) Paris
Enplegatzailea(k) Conservatoire National des Arts et Métiers
Collège de France  (1831 -  1832)
Kidetza Suediako Zientzien Errege Akademia
Zientzien Errusiar Akademia
Izengoitia(k) Boniface Véridick

Jean-Baptiste Say (Lyon, 1767ko urtarrilaren 5a - Paris, 1832ko azaroaren 15a) frantses ekonomialaria. Enpresaria zen, eta eguneroko lanean hartu zuen ekonomiarekiko zaletasuna. 1816. urtean ekonomiari buruzko eskolak ematen hasi zen. 1819. urtean Conservatoire National des Arts et Métiers-en Industria Ekonomia sailaren ardura hartu zuen. 1831. Urtean, berriz, Collège de France-ko Ekonomia Politikoko irakasle hautatu zuten. Argitaratu zituen obren artean nagusiak Traité d’économie politique (1803) eta Cours complet d’économie politique (1829) dira. Ekonomia teorian entrepeneur kontzeptua sartu zuen, eta oinarrizko ekoizpen bideak hirutan (lurra, lana eta kapitala) sailkatu zituen. Hala ere, ezaguna da batik bat bere izena daraman merkatuei buruzko legearengandik. Lege horrek ez zuen ekonomia teorian izan duen eragina lortuko ez balitz izan Keynes-en eta Eskola Klasikoaren arteko tirabira; Keynesen ustez, Eskola Klasikoaren huts handia zen Say-ren legea beren makroekonomia teoriaren oinarrizko ideiatzat hartzea. Bada zalantzarik Say-k postulatu horrekin esan nahi zuenari buruz; Keynes-en ustez legeak, funtsean, “ekoizten diren salgaien kopurua eta erositako salgaien kopurua berdinak dira” dio; beste modu batera esanda, “eskaintzak bere eskaria sortzen duela”; definizioz, beraz, ez litzateke inoiz izango baliabideen gutxiegizko erabilpenik. Legearen beste zenbait ikuspuntu funtsa handirik ez duten topikoak baizik ez dira, “truke orotan badirela eroslea eta saltzailea”, eta “salgai bat saldu bada, norbaitek erosi duelako”, esaterako. Seguruenik esanahi handieneko interpretazioa Keynes-ena da, baina oreka izateko baldintza gisa. Bere obren artean aipatzekoak dira orobat Ricardo ekonomialari ingelesaren obren frantseserako itzulpenak.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]