Joe Hisaishi

Wikipedia, Entziklopedia askea
Joe Hisaishi
Joe Hisaishi 2011.jpg
(2011)
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturak藤澤守
JaiotzaNakano (en) Itzuli1950eko abenduaren 6a (71 urte)
Herrialdea Japonia
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
HeziketaKunitachi College of Music (en) Itzuli
Hizkuntzakjaponiera
Jarduerak
Jarduerakmusikagilea, piano-jotzailea, musikaria, orkestra zuzendaria, unibertsitateko irakaslea, abeslaria, music arranger (en) Itzuli, musika-zuzendaria, soinu banda konpositorea, Tipografoa eta film-zuzendaria
Enplegatzailea(k)Kunitachi College of Music (en) Itzuli
Jasotako sariak
Genero artistikoaMusika minimalista
zinema-musika
musika klasikoa
Musika instrumentuapianoa
ahotsa
DiskoetxeaUniversal Music LLC (en) Itzuli

IMDB: nm0386749 Allocine: 47368 Allmovie: p204815
Facebook: JoeHisaishi.official Twitter: official_joeh Instagram: joehisaishi.official Youtube: UCeoT9BqyKRktIHvQnWE8zug Spotify: 7nzSoJISlVJsn7O0yTeMOB Musicbrainz: 44c64a30-1d58-49c5-b314-6e02fba49526 Songkick: 22021 Discogs: 221662 Allmusic: mn0000783330 Edit the value on Wikidata

Mamoru Fujisawa (japonieraz: 藤澤 守?) edo Joe Hisaishi (japonieraz: 久石 譲?) (Japonia, 1950eko abenduaren 6a) japoniar musika zuzendari eta sortzailea da, 100 soinu-bandatik gora idatzi ditu, baita banakako diskak atera ere. Pianorako idatzitako abestiengatik ezaguna ere bada.[1] 

Musika genero desberdinak uztartu ditu, besteak beste, minimalista, elektronikoa, europako mendebaldearen musika klasikoa eta Japoniako klasikoa. Musika-grabatzaile, antolatzaile eta zuzendari gisa ere lan egin du.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mamoru Fujisawa Nakano edo Naganon jaio zen, Japonia. Lau urte zituela biolina jotzen ikasten Violin School Suzuki Shinichi biolin-eskolan, eta ehunka film ikusten hasi zen urtero aitarekin.[2] Kunitachi College of Music-en izan zen 1969an, musika-konposizioan, eta artista minimalistekin aritu zen, musika-grabatzaile gisa.

1983an, Tokuma Shoten-en Nausicaä of the Valley of the Wind filmerako soinu-banda sortu zuen eta haien elkarlana Steven Spielberg eta John Williams-en lankidetzarekin alderatu da.[3]

1985ean, Hisaishik bere grabazio-estudioa sortu zuen, Wonder Station.[4] 1986an, Studio Ghibli-rentzat Porco Rosso eta Mononoke printzesa filmen musika idatzi zuen. idatzi zituen. Baita telebista saioetarako musika, eta marrazki bizidunen sarrera musika ere, adibidez, Kaixo Sandybell (1981), Meiken Jolie (1981), Voltron (1981), Ai Shite Knight (1983) eta Kimagure Orange Road: The Movie (1988).[5]

1998ko Neguko Olinpiar Jokoa paraolinpiarrei musika jarri zien.

2001ean,Tajeshi Kitanoren Brother filmerako musika sortu zuen. 2022ko uztailean 29 milioi Spotify fluxu baino gehiago zituen.[6][7] Quartet fimarekin zinema-zuzendari gisa estreinatu zen eta iruzkin bikainak jaso zituen Montrealgo Zinemaldian.[8]

2008an,soinu-bandak konposatu zituen Akademiako sariak irabazi zituzten filmen irteeretarako.[9] I'd Rather Be a Shellfish ere idatzi zuen, Bigarren Mundu Gerraren Gerraren ondorengo gerra-krimenen drama, 1959ko Tetsutaro Katoren nobelan eta filmean oinarritua. Katsuo Fukuzawa da protagonista, eta Masyahiro Ukie da protagonista.

2016. urtean, Nagano hiriko Arte Museoko arte-zuzendari izendatu zuten.[10]

2020an, Dream Song: The Essential Joe Hisaishi albuma kaleratu zuen, Hisaishiren karrerako 28 konposiziorekin.[9][11]

Sariak eta Aitortzak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hainbat sari irabazi ditu, besteak beste, Musika Onenaren Japoniar Akademiaren zazpi sari (1992, 1993, 1994, 1999, 2000, 2009 eta 2011); Hezkuntza Ministerioaren Iritsi Berriaren Saria (Entretenimendu Publikoaren Atala, 1997); Artista Berrirako Artea Aukeratzeko Saria (Arte Eszeniko Herrikoien Dibisioa, 1998); Los Angelesko Film Kritikoen Elkartearen Musika Saria (2005) eta Film Kritikoen Nazioarteko Elkartearen saria (2008).[12][13][14][15][16][17][18]

2009ko azaroan Ohorezko Domina zinta morearekin jaso zuen, Japoniako Gobernuaren eskutik.[19][20]

Diskografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Bosier, Jen. «Joe Hisaishi Discusses Soundtrack for 'Ni No Kuni: Wrath of the White Witch'» Forbes.
  2. (Ingelesez) «Joe Hisaishi - The Composer Behind Studio Ghibli Songs & Music» Love Japanese 2018-08-12.
  3. Kiu Qingru. (June 15, 2021). «The Failure of Studio Ghibli's First 3-D Animated Film Reminds Us of What Makes Our Favourite Ghibli Movies So Magical» Sinema.
  4. «Wonder Station» VGMdb.
  5. «Joe Hisaishi» IMDb.
  6. «The John Williams of Japan: Joe Hisaishi in 9 Songs» Pitchfork 10 January 2017.
  7. «Joe Hisaishi» Spotify.
  8. Quartet (2001). Letterboxd.com.
  9. a b (Ingelesez) «Joe Hisaishi Announces Dream Songs: The Essential Joe Hisaishi (Feb 21, Decca Gold)» Shore Fire Media 2019-11-15. Aipuaren errorea: Invalid <ref> tag; name "Dream" defined multiple times with different content
  10. (Ingelesez) «Studio Ghibli Concert Program» Issuu.
  11. Graff, Gary. «New Music: Royce 5'9", Ozzy Osbourne, Chainsmokers, Grimes and more…» The Oakland Press.
  12. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  13. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  14. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  15. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  16. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  17. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  18. (Japonieraz) Japan Academy Prize.
  19. «678 individuals, 24 groups awarded Medals of Honor» Mainichi Shimbun 3 November 2009.
  20. Ghibli Composer Joe Hisaishi Awarded Medal of Honour. Anime News Network 3 November 2009.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]