Pepe Rei

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jose Benigno Rey» orritik birbideratua)
Pepe Rei
Mural homenatge a Pepe Rei.jpg
Bizitza
Izen osoa José Benigno Rey
Jaiotza A Barca de Barbantes1947ko apirilaren 13a
Herrialdea Euskal Herria Flag of the Basque Country.svg
Heriotza Donostia2021eko martxoaren 9a (73 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak kazetaria eta idazlea
Enplegatzailea(k) Interviú
Madrid (en) Itzuli
La Voz de España
El Pueblo Gallego (en) Itzuli
Egin
Ardi Beltza
Q9004431 Itzuli
IMDB: nm9398217 Edit the value on Wikidata

Jose Benigno Rey (Barca de Barbantes, (Cenlle), Ourense, 1947ko apirilaren 13a - Donostia, 2021eko martxoaren 9a),[1] Pepe Rei deituraz ezaguna, kazetari eta idazle galiziarra izan zen, luzaro Euskal Herrian bizi eta lan egin zuena. Ikerketako kazetaritza lan eta liburuetan nabarmendu zen joan den mendeko 90ko hamarkadan, hainbatetan polemika harrotu zutenak.

Besteak beste, Interviú aldizkarian, La Voz de Euskadi eta Egin egunkarietan lan egin zuen; Baltasar Garzonek itxi zuen Ardi Beltza aldizkariaren zuzendaria izan zen. Auto istripu baten ondorioz larri zauriturik, 2002an erretiratu zen bizitza publikotik; familiak adierazi zuen susmoak eta gehiago zituela istripuaren sorburuaz.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Galizian jaioa, Pepe Rei oso gazte sartu zen kazetaritzaren munduan. Hasieran, El Pueblo Gallego eta Huelvako Odiel egunkarietan. 1974an El caso Reace liburua argitaratu zuen; bertan, Redondela aferaren inguruko informazioa bildu zuen, errudunen izenak azalduz, tartean Nicolas Franco diktadorearen anaiarena.

Ondoren, Madrid egunkarian hasi zen, frankistek hedabide hau itxi zuten arte. Laurogeigarren hamarkadan La Voz de Euskadi egunkariaren sorreran hartu zuen parte, honek ere porrota ezagutu zuen arte. Urte horietan Interviu aldizkarian ere idatzi zuen. 1988an Egin egunkarian hasi zen lanean; bertan, hain ospetsua izan zen "Ikerketa taldea" sortu zuen. Talde horren arrakastak ondorio larriak izan zituen kazetari honentzat, hiru aldiz espetxeratua izan baitzen.

1998an Garzonek Egin itxi zuen eta Pepe Rei lanean hasi zen Gara mantxeta berria izango zenaren alde. 2000. urtean Ardi Beltza aldizkaria sortu zuen, baina berehala itxi zuen Baltasar Garzonek. 18/98+ auzian pieza banandua edo aparteko epaiketa jasoko zuen. Hala ere, 2002ko abuztuan istripu larria izan zuen Donostiako saihesbidean, eta ondorioz, kazetaritzaren mundua erabat utzi behar izan zuen eta epaiketatik at geratu zen.[2] Une horretan, hainbat ikerketa zerabiltzan esku artean. Familiak istripuaren sorburuaz "susmoak eta zerbait gehiago" zituela azaldu zuen, baita hura argitzeko asmo irmoa ere.[3]

Pepe Reiren liburuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Nobelak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kazetaritza ikerketak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • El caso Reace
  • Alcalá 20-N. Tafalla: Txalaparta, 1996
  • Colegas. Tafalla: Txalaparta, 1998. ISBN 84-86597-81-1.
  • Egin Investigación. Otra forma de periodismo, Edurne San Martinekin batera. Tafalla: Txalaparta, 1998. ISBN 9788481361148
  • Intxaurrondo. La trama verde, Tafalla: Txalaparta, 1996, 383 or. ISBN 9788486597825
  • Garzón. La otra cara. Tafalla: Txalaparta, 1999. ISBN 9788481361360
  • El periodista canalla. Kalegorria, Miatzen Sarl, 2001, 400 or. ISBN 10: 2914743009

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Biografia
Galizia
Artikulu hau Galiziako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.