Jose Maria San Sebastian
| Jose Maria San Sebastian | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotzako izen-deiturak | José María San Sebastián Zubillaga |
| Jaiotza | Donostia, 1933ko maiatzaren 21a |
| Herrialdea | |
| Heriotza | 2008ko abenduaren 5a (75 urte) |
| Hezkuntza | |
| Hizkuntzak | gaztelania euskara |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | idazlea eta apaiz katolikoa |
| Ezizena(k) | Latxaga |
| Ideologia eta sinesmenak | |
| Erlijioa | Erromatar Eliza Katolikoa |
Jose Maria San Sebastian Zubillaga "Latxaga" (Donostia, 1933ko maiatzaren 21a - Lizarra, 2008ko abenduaren 5a) gipuzkoar elizgizon eta idazlea izan zen. Euskararen babesle handia izan zen eta, horregatik, hizkuntza ikasten pasatu zuen bizitza osoa. Bere liburuak zein lanak euskaraz, gaztelaniaz, frantsesez zein ingelesez idatzi zituen.[1]
Izengoitia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jose Maria San Sebastian "Latxaga" 1933an jaio zen Aldakonea kalean dagoen Latxaga etxean, Egia auzoan(Donostia). Etxearen izena hartu zuen ezizen moduan, horregatik, denek, Latxaga gisa ezagutzen zuten.[1]
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Donostian jaioa, bere gurasoak Juan San Sebastian arrantzalea eta Maria Josefa Zubillaga etxekoandrea ziren, eta bi arreba zituen: Maritxu eta Isabel. Nafarroan igaro zuen bere haurtzaroa, Berako Ugainborda baserrian. Bere bi amodioak euskara eta baserria ziren, izan ere, jaio eta berehala eraman zuten amonaren baserrira, Nafarroan. «Oso baserri pobre batean hazi nintzen», aipatu zuen 2001eko elkarrizketa batean. Gainera, herrira jaisten zenean, «burla» egiten zioten, gaztelaniaz hitz egiten ez zekielako.[1]
1957an, Donibane Garazitik Iruñeraino oinez joan zen.[1] Donostian, jesuitekin egin zituen ikasketak eta 17 urterekin Gasteizko seminarioan sartu zen, 1955era arte. Ondoren, Parisko Notre Damen 1958an apaiz bihurtu zen. Zortzi egun geroago, Groseko San Ignazio parrokian hasi zen meza ematen. Bertan, frankismoaren urte gogorrenetan murgilduta zeuden bitartean, meza euskarara itzuli zuen.[1]
Ondoren, Parisera bueltatu zen, eta Saint-Severin parrokian aritu zen lanean. Parisen Teologia (1976), Antropologia (1979) eta Hizkuntzalaritza (Sorbona, 1983) ikasi zituen. Gero Estatu Batuetan eta Mexikon bizi izan zen.[1]
1962an, San Joan Jainkoarenaren Anaien ospitaleko kapilau izendatu zuten. Orexako erretore izendatu zuten eta, bertan, euskara irakasten zuen. Halaber, hainbat liburu idatzi zituen.[1]
Teologiako doktoretza lortzeko asmoa zuenez, alemana ikastea beharrezkoa ikusten zuen, horregatik, Friburgora joan zen hizkuntza ikastera. Bertan, goiko masail hezurrean infekzioa aurkitu zioten eta Donostiara bueltatu zen. Hala ere, titulua lortzera Friburgora itzuli zen azkeneko aldiz, 1976an. 1979an, gainera, Antropologiako doktoretza eskuratu zuen Sorbonan. 1973an, Nafarroako Foru Aldundiak antolatutako euskara irakasleak prestatzeko ikastaroan parte hartu zuen.[1]
1970eko eta 1980ko hamarkadetan Estatu Batuetan eta Mexikon bizi izan zen. Bertan, beste hainbat liburu idatzi zituen eta, gainera, ospitalean lanean aritu zen New Yorken, apaiz eta antropologo moduan.[1]
1999an, Euskal sena liburua argitaratu zuen, euskal herritarren izaerari buruzkoa. Halaber, hainbat liburu editatu eta artikuluak plazaratu zituen Euskal Herriko hainbat egunkaritan. Esate baterako, 1997az geroztik, Diario de Navarra egunkariko euskarazko orrien arduraduna izan zen.[1]
Ideia batzuk
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Euskararen alde egin zuen jaio zenetik. Haren maitasun ezkutua Errioxa euskalduntzea izan zen.[1]
- Euskerazaintza taldeko kide egin zen, Euskaltzaindiaren euskara batuaren ideiarekin ez zuelako bat egiten.[2]
Aitortza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Aitortza gisa, gaur egun, Aitor ikastolako guraso elkarteak Latxaga izena du.[3]
Lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Izengoiti desberdinak erabiliz ("Ugain borda", "Aida") Latxagak 600 artikulu eta hemezortzi liburu idatzi zituen:
- Sistemas de Educación en los Seminarios, 1964
- Aralarko San Miguel, 1973
- Naparroa Euskal Arrobia, Edili, 1973
- Errioxako San Millan, Edili, 1974
- Orexa Etnofrafia Aldetik, Eusko Folklore urtekaria, 1975
- Jakara Oñez Naparroan Zear, La Gran Enciclopedia Vasca, 1976 ISBN: 84-248-0258-6[4]
- Arkaitzetako Bisigotiko Baselizak Araban, La Gran Enciclopedia Vasca, 1976
- Eglise Particulière et Minorités Ethniques, 1978
- Minorités Nationales et Liturgie Romaine, 1979
- La Comunidad Hispana en la Iglesia Católica de USA, 1979
- Iglesias Particulares y Grupos Etnicos, 1981
- El Pueblo Hispano en USA, 1982
- Euskalerriko Sinodua 1984
- Acto para la Noche Buena de Pedro Ignacio de Barrutia, 1984
- El Sínodo del País Vasco 1990
- La Misión de Nuestra Señora de Guadalupe del Paso del Norte en Ciudad Juárez Chih., 1991
- La representación del tiempo en el verbo vasco 1994
- Euskal Sena, Sendoa argitaletxea, 1999.
Bibliografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Felix Ibargutxi: Jose Maria San Sebastian Zubillada (1933-2008). Eusko Jaurlaritza, 2010. 24 or. .
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Irutxuloko, Hitza(e)ko. (2025-09-11). «Latxaga, euskara eta baserria» Irutxuloko Hitza (kontsulta data: 2025-09-12).
- ↑ https://aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus/es/san-sebastian-zubillaga-jose-maria/ar-114167[Betiko hautsitako esteka]
- ↑ «Donostia.eus - Listado de asociaciones - Aitor Ikastolako Latxaga Guraso Elkartea» www.donostia.eus (kontsulta data: 2025-09-13).
- ↑ Latxaga. (1976). Jaka'ra oñez Naparroa'n Zear. La Gran Enciclopedia Vasca ISBN 84-248-0258-6. PMC 432426668. (kontsulta data: 2022-05-31).
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Wikipedia:Kanpo esteka hautsiak dituzten orriak from ekaina 2026
- 1933ko jaiotzak
- 2008ko heriotzak
- XX. mendeko Donostiako idazleak
- XXI. mendeko Donostiako idazleak
- Euskerazaintza
- Arabako leize artifizialak
- Euskal Herriko gaztelaniazko saiakeragileak
- Euskarazko saiakeragileak
- Gipuzkoako apaizak
- Euskal Herriko antropologoak
- Euskal Herriko hizkuntzalariak
- Euskal Herriko erlijio idazleak