Kanpo-belarri

Wikipedia, Entziklopedia askea
Kanpo-belarri
Gray907.png
Xehetasunak
Honen partebelarria
Konponenteakbelarri-hegala
kanpoko entzunbidea
Tinpanoa
ArtikulazioaErdi belarria
Identifikadoreak
Latinezauris externa
MeSHA09.246.272
TAA15.3.01.001
FMA52781
Terminologia anatomikoa

Kanpo-belarria[1] belarriaren hiru ataletako bat da. Hiru zati ditu: belarri-hegala, belarri-zuloa eta tinpanoa. Belarri-hegala kartilagoz osatua dago, behealdeko belarri-gingila izan ezik, biguna eta gantzaduna baita gingila. Belarri-hegalak kanpotik iristen zaizkion uhin guztiak belarri-zulora bideratzen ditu. Belarri-zuloa hezur tenporalean dagoen 2,5 cm-ko inguruko hodi bat da; han, guruin berezi batzuk daude, argizaria darienak, eta baita ile batzuk ere; argizariaren eta ileen eginkizuna kaltea eragin dezaketen kanpoko gauzei (hautsari, zakarrei) eustea da, belarri barrura sar ez daitezen. Belarri-zuloa tinpano izeneko mintzeraino iristen da. Ehun konektibozko mintz tinkoa eta erdigardena da tinpanoa, eta dardara egiten du soinu-uhinek jotzen dutenean. Tinpanoan bukatzen da kanpo belarria, eta mintz horren beste aldean hasten da erdikoa.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskalterm: [Otorrinolaringologia Hiztegia] [2015]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]