Kirats-ziza zuri

Wikipedia, Entziklopedia askea
Kirats-ziza zuria
2012-05-24 Tricholoma inamoenum (Fr.) Gillet 221464.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaTricholomataceae
GeneroaTricholoma
Espeziea Tricholoma inamoenum
Gillet, 1874

Kirats-ziza zuria (Tricholoma inamoenum) Tricholomataceae familiako onddo bat da.[1]

Ez da jangarria, haluzinogenoa, arazo gastrointestinal larri samarrak eragin ditzake.

Orriak oso zabalak eta zabal ditu, Tricholoma sulphurescens delakoak dituen bezala, eta gas usain ia berdina. Kolorea oraindik argiagoa du.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 5 eta 7 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, titi apur batekin, gero zabaldu egiten da, leuna, oinarrian tomentoso samarra; zurixka kolorekoa, okre zurbilez tindatua, erdian ilunagoa.

Orriak: Eskotatuak, zabalak, zabal, zurixkak tindu hori zurbilekin.

Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.

Hanka: Luzanga, sustraitsu samarra, fibrilosoa, ezkatatsua eta zurixka tindu horixkekin.

Haragia: Zurixka eta argia egiteko erabiltzen den gas usainekoa.[2]

Etimologia: Tricholoma terminoa grekotik dator, ilea, txirikorda, lumatxarekin tolesturan zehar, nahiz eta espezie gutxi batzuek baino ez dituzten iledun kapelak. Inamoenum epitetoa latinetik dator, ezatsegina esan nahi duen "Inamoenus" hitzetik. Usain txarra duelako.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Susmagarritzat jotzen da. Ez da jangarria.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tricholoma sulphurescens antzeko espeziea da, koniferoen eta hostozabalen basoetan hazten da.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean, mendiko koniferoen basoetan.[4]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ipar Amerika, Europa, Errusia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 305 or. ISBN 84-505-1806-7..
  3. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 231 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  4. Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 152 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]