Klitozibe beltz

Wikipedia, Entziklopedia askea
Klitozibe beltza
Pseudoclitocybe cyathiformis 031123Aw.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaTricholomataceae
GeneroaPseudoclitocybe
Espeziea Pseudoclitocybe cyathiformis
Singer, 1956
Mikologia
Edible toxicity icon.svg 
jangarria da

Oharra: ez fidatu soilik orri honetan ematen diren datuez perretxiko bat identifikatzeko orduan. Inolako zalantzarik izanez gero, kontsultatu aditu batekin.

Klitozibe beltza (Pseudoclitocybe cyathiformis) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Erdipurdiko jangarria.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, erabat hondoratua kopa formarekin, higrofanoa, ertza mehea, biribilkatuta. Kolorea arre-grisaxka edo marroi iluna du, denbora lehorrarekin argiagoa, eta gainazala leuna eta glabroa.

Orriak: Dekurrenteak dira, eta kolore zuri-errauts kolorekoak, ez oso estu.

Orri Dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: Altua, haritsua, elastikoa, betea, orrien kolorekoa, baina zuntzexka ilunagoekin, eta oinarrian mizelio zuriaren arrastoak izaten ditu.

Haragia: Mehea, elastikoa, grisaxka, zapore leunekoa eta almendra mingots usain ahulekoa.[2]

Etimologia: Cyathiformis epitetoa grekotik dator, kopa esan nahi duen "kyathos" hitzetik. Bere kapelaren formagatik.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jangarria, baina sukaldaritzan balio gutxikoa.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Klitozibe beltza goitik ikusita

Pseudoclitocybe expallens espeziearekin, baina hau txikiagoa eta zurbilagoa da. Clitocybe suaveolens delakoarekin, honek anis usain atsegina du. Clitocybe brumalis perretxikoarekin ere bai, honek erretxinadun basoetan irteten du eta sendotasun meheagoa du eta kolore gris uniformea.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udazkenean ondo sartu eta gero ikusten da, leku belartsuetan, basoko belarretan, baso ertzetan eta bideetan.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Klitozibe beltza azpitik ikusita

Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 220 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 240 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 321 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 130 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]