Lehia perfektu

Wikipedia, Entziklopedia askea
Konkurrentzia perfektu» orritik birbideratua)
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu

Lehia perfektua, merkatu egoera bat da, non, enpresek produktuen prezioa aldatzeko botererik ez duten (prezio-onartzaileak). Egoera hau egokia izango da eskaera eta eskaintzen arteko harremanak prezioa zehazten duten ondasun eta zerbitzu merkatuentzat. Lehia perfektuko merkatuan, erosle (eskaria) eta saltzaile (eskaintza) kopurua oso handia da, horren ondorioz, erosle-saltzaileek ez dute eragin erabakigarririk edukiko prezioaren gain.

Baldintza teorikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehia perfektuko merkatu batek honako baldintza hauek bete behar ditu:

  • Saltzaile eta erosle kopuru handiak izatea: enpresa merkatuari dagokionez, konpetentzia perfektuaren jarreraren antza har dezake. Merkatuan saltzaile txiki asko izanez gero, ezingo du inork prezioetan eraginik izan, hau da, merkatua prezio-onartzailea da. Eskatzaile eta eskaintzaile ugari izateak, horietako bakoitzak merkatuko prezio globalaren gain oso eragin gutxi izatea dakar. Horrela, banakako ekoizle batek, ekoizpena handitu edo murriztearen erabakiarekin, ez luke ekoizten duen ondasunarekiko merkatuaren prezioetan eraginik edukiko. Hau dela eta, enpresa batek ezingo luke saltzen dituen ondasunen prezioak neurriz kanpo igo, izan ere, kontsumitzaileak beste ondasun batzuetara joko lukete.
  • Enpresek produktu homogeneoak saltzea merkatuan, eroslea axolagabea izan dadin erosterako orduan, zein saltzaileri erosi berdin izango zaiola. Saltzaileen produktuak berdina dira, alegia, eta horrela eroslea saltzaile batengatik bestearengana aldatzen da inongo oztoporik gabe. Ondorioz, ondasunak ezberdintzen dituzten markak ez dira existitzen edo ez dira kontuan hartzen, eta ez dago ordezko ondasunik.
  • Enpresek eta kontsumitzaileek informazio osoa eta doakoa izatea. Parte-hartzaile guztiek jakin dezaten zein baldintzetan jokatzen duen merkatuak.
  • Merkatura sartzeko edota irteteko hesirik ez dago, ezta birsalmenta arazorik ere. Enpresen sarrera eta irteera libreak edozein momentuan sartu-irteteko aukera ematen die enpresa guztiei. Demagun enpresa batek panpinak saltzen dituela eta ez dituela mozkinak lortzen, ekintza hau utziko du eta mozkinak sortaraziko dizkion ekintza berri bat merkaturatuko du, era berean, alderantzizkoa ere gerta daiteke, edozein enpresa merkatuan sartu daiteke ekintza batek mozkin asko sortzen baditu ekintza bera burutuz.
  • Ondasun eta faktoreen mugikortasun perfektua. Garraioaren kostuak txikiak izango dira, modu honetara, produktu homogeneoa eskaintzen duten bi eskaintzen artean, kontsumitzaileak bietako edozeinetara jo dezake antzeko zailtasun, denbora eta kostuekin.
  • Salerosketa kosturik gabe, hau da, ez direla ez erosleak ez enpresak ondasunen salerosketaren kostuetan erortzen. Hau garrantzitsua da, ez baitago ezberdintasunik enpresa bat edo bestea aukeratzeko orduan kostu aldetik.