Konstantino II.a

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Konstantino II.a
Campidoglio, Roma - Costantino II cesare dettaglio.jpg
Erromatar enperadorea

337ko maiatzak 22 - 340
Antzinako Erromako senataria

Bizitza
Jaiotza Arles317ko otsaila
Herrialdea Antzinako Erroma
 Bizantziar Inperioa
Heriotza Aquileia340ko apirila
Heriotza modua gizahilketa
Familia
Aita Konstantino I.a Handia
Ama Fausta
Anai-arrebak
Leinua Konstantinotar dinastia
Jarduerak
Jarduerak politikaria
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa kristautasuna

Flavio Klaudio Konstantino II.a (latinez: Flavius Claudius Constantinus; 317ko otsaila - 340ko apirila) erromatar enperadorea izan zen, 337tik hil zen arte. Konstantino I.a Handia eta Faustaren seme zaharrena izan zen, Arlesen jaioa.

Aitaren heriotzaren ostean, 337an, Konstantino II.a enperadore bihurtu zen Konstantzio II.a eta Konstante anaiekin batera. Konstantinori egokitu zitzaion Inperio eremua Galiak, Britaniak eta Hispaniak osatzen zuten.

Hasiera batean, Konstante anaia gazteenaren gaineko ardura zeukan Konstantinok. Honela, Italia, Afrika eta Iliria probintziak ere haren menpe zeuden. Konstantek adin nagusia betetzean, lurralde horiek aldarrikatu zituen. Konstantinok ez zizkion itzuli nahi, eta gerra piztu zen. Aquileia hirian borrokatu zuten bi anaiek 340an. Konstantino hilik suertatu zen, eta Konstantek anaiaren probintziak ere bere agindupean jarri zituen.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Konstantino II.a Aldatu lotura Wikidatan