Krimena eta zigorra
| Krimena eta zigorra | ||||
|---|---|---|---|---|
| Jatorria | ||||
| Egilea(k) | Fiodor Dostoievski | |||
| Sorrera-urtea | 1865 | |||
| Argitaratze-data | 1866 | |||
| Izenburua | Преступленіе и наказаніе | |||
| Jatorrizko herrialdea | Errusiar Inperioa | |||
| Ezaugarriak | ||||
| Genero artistikoa | fikzio filosofikoa, folletoia, polizia generoa eta fikzio psikologikoa | |||
| Hizkuntza | errusiera | |||
| Zatiak | 6 atal eta 41 atal | |||
| Egile-eskubideak | jabari publiko eta jabari publiko | |||
| Fikzioa | ||||
| Kontakizunaren tokia | San Petersburgo | |||
ikusi
| ||||
| Argumentu nagusia | erailketa eta larritasuna | |||
| kronologia | ||||
| ||||
Krimena eta zigorra[1] (errusieraz: Преступление и наказание, Prestuplenie i nakazanie) Fiodor Dostoievskiren eleberri ospetsuenetariko bat da. 1866an argitaratu zen, Errusiar mezularia aldizkarian, 12 ataletan; eta, hurrengo urtean, liburu gisa plazaratu zen. Egilearen etapa helduko lehen eleberri ona dela kontsideratzen da.
Argumentua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Krimena eta zigorra eleberriak Raskolnikov gazte pobrearen istorioa kontatzen du. Egoera mingarria eta desesperatuan dago, eta, bere inguruko munduak eragindako tentsioen ondorioz, krimen bat egitea erabaki du. Raskolnikoven ustez, pertsona "gero eta handiagoa" batek, adibidez, Napoleonek, giza ingurunea aldatzeko eskubidea du, eta horregatik pentsatzen du atso bat hiltzeak munduari mesede egingo diola. Krimena egiteko zio horren bidez, errua eta justifikazioa aurkitu ditu, baina azkenik, bere ekintzak aztertu eta bere burua poliziaren eskuetan jartzea erabaki du.
Nobelan, Dostoievskik behin eta berriro aztertu zituen egintza moralen eta emozionalen arteko borrokak. Raskolnikovek, bere krimenaren ondorioz, barneko sufrimendua eta dilema moralak jasan ditu, eta horrek, azkenean, bere salbazioa dakar.
Pertsonaiak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Nobelak hainbat pertsonaia nagusi ditu, eta bakoitzak giza psikologiaren alderdi desberdinak erakusten ditu. Hona hemen zenbait pertsonaiaren deskribapen labur bat:
- Rodion Romanovitx Raskolnikov: nobelako protagonista, gazte pobre eta ahaztuta dagoen ikasle bat. Haren ekintzek eta barneko borrokek liburuaren ardatza osatzen dute.
- Sofia Marmeladova: Raskolnikoven adiskidea eta salbazioa bilatzen duen emakumea, bere penitentzian eta fedean sendo mantentzen dena.
- Dmitri Razumikhin: Raskolnikoven adiskide hurbilena, eta egia eta justizia bilatzen dituena.
- Pulkheria Aleksandrovna: Raskolnikoven ama, bere semearekin harreman estua duen emakume bat.
- Porfiri Petrovitx: polizia ikerlaria, Raskolnikoven buruan zalantzak sortzen dituen pertsonaia misteriotsua.
| Alfabeto zirilikoan eta gurera transliteratuta | |||
|---|---|---|---|
| Izena, Ezizena | Patronimikoa | Abizena | |
| Родиóн Rodion | Ромáнович Romanovitx | Раскóльников Raskolnikov | |
| Авдо́тья, Ду́ня Avdotia, Dunia | Рома́новна Romanovna | Раско́льникова Raskolnikova | |
| Пульхе́рия Pulkheria | Алексáндровна Aleksandrovna | ||
| Семён Semion | Заха́рович Zakharovitx | Мармела́дов Marmeladov | |
| Со́фья, Со́ня, Со́нечка Sofia, Sonia, Sonetxka | Семёновна Semionovna | Мармела́дова Marmeladova | |
| Катери́на Katerina | Ива́новна Ivanovna | ||
| Дми́трий Dmitri | Проко́фьич Prokofitx | Разуми́хин Razumikhin | |
| Праско́вья Praskovia | Па́вловна Pavlovna | Зарницына Zarnitsyna | |
| Арка́дий Arkadi | Ива́нович Ivanovitx | Свидрига́йлов Svidrigailov | |
| Ма́рфа Marfa | Петро́вна Petrovna | Свидрига́йлова Svidrigailova | |
| Пётр Piotr | Петро́вич Petrovitx | Лу́жин Luzhin | |
| Андре́й Andrei | Семёнович Semionovitx | Лебезя́тников Lebeziatnikov | |
| Порфирий Porfiri | Петрович Petrovitx | ||
| Лизаве́та Lizaveta | Ива́новна Ivanovna | ||
| Алёна Aliona | |||
| Azentuak silaba tonikoa markatzen du. | |||
Analisia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dostoievskik Krimena eta zigorra nobelan giza psikologia sakon aztertzen du. Raskolnikoven jarrera, egindako krimena eta ondoren jasaten dituen dilema moralak uneko mentalitate eta gizartearen kontraesanei buruzko hausnarketa egiten du. Ekintza horien bidez, Dostoievskik pertsonaia baten barneko bizitza eta sinesmenak aztertu zituen, eta giza pentsamenduaren sakontasuna bistaratu.
Krimena eta zigorra psikologiaren ikuspuntutik ere funtsezkoa da. Dostoievskik bere pertsonaiaren barneko kezkak, bizitzako galdera handiak eta justizia, errua eta salbazioa bezalako gaiak sakon landu zituen.
Zinema
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Krimena eta zigorra (1910eko filma): 1910ean Vasili Gontxarovek zuzendu eta Vladimir Krivtsov, Aleksandra Gontxarova eta Andrei Gromov aktoreek antzeztua.
- Crime et châtiment (1935eko filma): 1935ean Pierre Chenalek zuzendu eta Harry Baur, Pierre Blanchar eta Madeleine Ozeray aktoreek antzeztua.
- Crime and Punishment (1935eko filma): 1935ean Josef von Sternbergek zuzendu eta Peter Lorre, Edward Arnold eta Marian Marsh aktoreek antzeztua.
- Krimena eta zigorra (1969ko filma): 1969an Lev Kulidzhanovek zuzendu eta Georgi Taratorkin, Innokenti Smoktunovski eta Tatiana Bedova aktoreek antzeztua.
- Krimena eta zigorra (2007ko filma): 2007an Dmitri Svetozarovek zuzendu eta Vladimir Koxevoi, Polina Filonenko eta Andrei Panin aktoreek antzeztua.
Eragina eta ondarea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Krimena eta zigorra literaturaren historiako obra ezinbesteko bihurtu da. Dostoievskik argi utzi zuen giza pentsamenduaren eta barneko borroken sakontasuna, eta gaur egun ere ikertzen eta lantzen da hainbat ikuspuntutatik, hala nola filosofia, psikoanalisi eta literatura. Obrak, halaber, existentzian, askatasunean eta egintza moraletan buruzko galdera garrantzitsuenak plazaratzen ditu, eta horren inguruan liburu ugari, ikerlan eta azterlan sortu dira.
Aipu interesgarriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- "Pobrezia ez da bizi, baina pobrezia muturrekoa denean, gizakia desesperazioan erabakiak hartzera behartuta dago."
- "Inork ez du eskubiderik munduaren epaile izateko."
- "Bizitzako garrantzitsuena, ez dagoela ondo edo gaizki egiterik. Garrantzitsua da zertarako egiten duzun."